שאק: אדמו"ר מהר"א צו ריכטער שמידט "איך וויל נישט גיין צו דין תורה!"

די תהליכי הקהילה טענה פארדינט נישט קיין לאנגע הסברים עס איז מופרך מעיקרה, עס דינט בלויז פאר א ביישפיל וויאזוי די אנדערע אויסריידן קוקען אויס, ווידער די טענה אז מהר''א דארף חתמנ'ן ש''ב איז ווידער די זעלבע, ווייל מהר''א האט קלאר געשטעלט אז אויב בי''ד זעהט איין אז ער דארף חתמנ'ן וועט ער גלייך חתמנ'ן, אין לדעתי זעה איך נישט פארוואס ס'וועט אויספעלן ווייל די מחלוקה איז איבער ראה''ק נישט אויף אדמו''ר'ת אדער ירושה, והא ראי' אין בארא פארק ביי די די''ת האט עס בי''ד אינגאנצן נישט פארלאנגט, אין די גאנצע סיבה פארוואס אין ב''ב האט עס בי''ד יא פארלאנגט איז ציליב דעם וואס די רבי'ס זענען פארשריבן אלס שותפים אין די נכסים, ווידער די טענה וועגן אריינמושן קרית יואל איז א שאד צו רעדן דערפון ווייל אויב וואלט געווען סיי וועלכע תביעה אין קרית יואל וואלט צד מהרז''ל שוין לאנג גערופן צו דין תורה אדער אין ערכעות ווייל צד מהר''א האט געזאגט אז מ'שיקט זיי א הזמנה קומען זיי גלייך, שוין נאכדעם וואס דאס איז בכלל נישט קיין קאנטער תביעה ווייל די טענות איבער מהרז''ל אין וויליאמסבורג זענען גאנץ אנדערע טענות ווי איבער מהר''א אין קרית יואל מיט אנדערע תובעים ונתבעים, פינקט ווי צד מהר''א האט עס נישט געקענט פארלאנגן אין ב''פ אדער ב''ב, ע''כ לדעתי קען איך נישט זעהן וואסערע פרישע אויסרייד צד מהרז''ל זאל דא האבען.

קרעדיט דיןתורה

אגב, איך מיין בי"ד משפט שלום האט נאך אין יענע יארן געמאלן צעטלעך אונטערן נאמען ש.מ.ח.ה.

דער צעטל איז ארויפגעלייגט זייער נישט קלאר איך קען נישט ליינען וואס דארט שטייט אבער זיכער נישט וואס די שרייבסט העכער דעם, לייג ארויף א קלארער קאפי וועט נתגלה ווערן דיין זיוף

סקאטמאלען שרייבט:
איך זעה מיטאמאל א סברה רחוקה וויזוי מ'זאל קענען אפי' בדוחק גדול מדמה זיין דעם צעטיל אהער, ס'מיטאמאל גוט פאר א דשאוק, דארט האט א יחיד געהאט א טענה קעגן א געוויסע תקנה רוחניות פון די קהלה, קומסטו עס מדמה זיין צו א מאסיווער דיני ממנות תביעה פון "ווער איז" קהל יטב לב,

דאס איז איין זאך וואס איך באוואונדער שטארק די זאליס, זיי האבן עפעס א אויסערגעווענליכע NERVE, העזה, חוצפה, איך וואלט קיינמאל און מיין לעבן נישט געהאט די האָזע צו זאגן אן קיין שום בושה, אז א געשוואוירענער דיין, אדער אזא איינער ווי יצחק מאנדל צו יצחק שטיין זאל מחליט זיין ווער עס זאל זיין דער בעה"ב פון נכסים ווערד אהאלב ביליאן דאלאר,

טראכטס באמת אריין, לויט די זאלויניס וואלט נישט מער אין נישט ווייניגער נישט קיין אנדערער ווי יצחק מאנדל געזאלט זיין דער וואס זאל פירן די גרעסטע אין האקעלסטע דין תורה בימינו, אפי' ווען ער איז ווען נישט קיין געשוואוירענע שונא פון ר' אהרן וואלט עס געווען א אומפאראנטווארטליכקייט, קענענדיג זיין קריאזע כאראקטער, עאחכו"כ אז ער איז גאר דער שיינער איד פון זייער קהלה אין מונרו,

אין באבוב איז ידוע איז דער דיין רב טויבער אנגעשלאסן צי צד רב"צ, דארט האט צד רב"צ קיינמאל נישט עולה על הדעת געווען צו פארלאנגן אז רב טויבער זאל זיין דער דיין, פאר איין סיבה, ס'האט גארנישט מיט זייער צידקות, פשוט ווייל זיי האבן פשוט נישט דו סארט האזע ווי די זאליס, זיי זענען נארמאלע מענטשן, צו פארלאנגען אזא זאך דארף מען זיין זייער עראגענט און מאפיאנעריש,

די זעלבע איז מיט אהרן וועלץ, ער וואלט פונקט אזוי געקענט זאגן אז דער רב ר' בעריש מייזליש, זאל דן זיין דער סיכסוך, נאר ווי געשמיסט, ס'האט גארנישט מיט קיין צידקות פון אהרן וועלץ, ס'פשוט, העזה, חוצפה, nerve,

סקאט אין אונזער תורה שטייט דין פרוטה כדין מאה, עס איז בכלל נישט משנה אויב מען איז תובע אויף נכסים פון האלב ביליאן דאלאר, אדער פון א יחיד וואס רופט א מוסד צו דין תורה,
אויב ר' אהרן האט געשריבן אז א סכסוך פון די מוסדות קען נאר דן זיין דייני רבני קהלה זאת התורה לא תהא מוחלפת, די זעלבע תורה איז אויך ווען ר' אהרן איז דער תובע, פעיראל דיינים זענען פעיראל דיינים,

בדרך אגב רב טויבער פון באבוב איז א שוואגער פון ר' בנציון, וואס איז פסול על פי הלכה,

בנוגע אהרן וועלץ נישט איינפאלן פארשלאגן בעריש מייזליש, וויל איך דיר זאגן אז ער האט נישט נאר פארגעשלאגן בעריש אלס בית דין, נאר ער האט געברענגט פאר בית דין א בריוו פון בעריש אז אהרן וועלץ מוז נישט גיין צו דין תורה בכלל ווייל ער איז מרא דאתרא און וועלץ פאלגט אים אלעס, דאס הייסט אז בעריש האט נישט נאר געוואלט זיין דיין נאר ער האט שוין אויסגעפסק'נט די דין תורה פארן אנהויבן,

איך קען נישט די הלכות איך פרעג נאר, ביז ווי ווייט גייט קירבות צו זיין פסול

שולחן ערוך חושן משפט סימן לג,


אלו הם הפסולים: האחים, זה עם זה, בין מן האם בין מן האב, הרי הם ראשון בראשון, ובניהם זה עם זה שני בשני, ובני בניהם זה עם זה שלישי בשלישי. ולעולם שלישי בראשון, כשר, ואצ"ל שלישי בשני. אבל שני בשני, ואצ"ל שני בראשון, שניהם פסולים. לפיכך האב עם בן בנו, פסול, מפני שהאב ובנו ראשון בראשון כמו אח ואחיו, ועם בן בן בנו, שהוא רביעי ממנו, כשר, מפני שהוא שלישי בראשון. וכן הדרך בנקבות. כיצד, שתי אחיות, או אח ואחותו, בין מן האב בין מן האם, הרי הם ראשון בראשון; בניהם, בין זכרים בין נקבות, שני בשני. בני בניהם או בנות בנותיהם, שלישי בשלישי; ויש אומרים: השלישי בראשון, פסול: הגה - וכן ראוי להורות. וי"א דאינו פסול רק מדרבנן, אע"ג דשאר פסולים מדאורייתא, ונ"מ לענין עידי קדושין, כמו שנתבאר בא"ה סימן מ"ב (מרדכי פ' זה בורר). וי"א דקרובי האם נמי אינן פסולים אלא מדרבנן (מיי' פי"ג מהלכות עדות):
(ג) כל אשה שאתה פסול לה, אתה פסול לבעלה, שהבעל כאשתו. וכל בעל שאתה פסול לו, כך אתה פסול לאשתו, שהאשה כבעלה. ולדעת הפוסלים שלישי בראשון, מכשירים באשתו, מפני שהוא מופלג.

צווייטע קאזען לכל הדעות כשר, כ"ש ווען די קירבות איז נאר דורך די ווייבער,

דער אלטר משה גאלדבערגער האט אין זיינער צייט געטראפן איין איינציגער בית דין וואס איז גרייט געווען צו שיקן הזמנה קיין קרית יואל, דער בית דין פון מאנסי אנגעפירט דורך הרב לאנדסמאן, האט ר' אהרן זיך אויפגעשטעלט און געהאלטן א שארפע דרשה אין בית המדרש אין קרית יואל אז דער בית דין איז א בית דין חצוף, עד כדי כך איז דער בית דין פסול געווארן, אז מיט צוואנציג יאר שפעטער ווען א אינגערמאן פון מאנסי האט געגעבן א גט אין יענעם בית דין, האט ר' אהרן געפסל'ט דעם גט און געהייסן איבערגעבן א גט, ווי ר' אהרן אליין איז געווען איינע פון די דריי דיינים, אלעס ווייל דער גט איז געמאכט דורך הרב לאנדסמאן'ס בית דין, כאטש עס איז דא א חרם דרבינו תם נישט מערער זיין אויף א גט.
 
דאס איז א קליינע דוגמא פון טעראר וואס ר' אהרן האט אנגעפירט אויף א פרעמדער בית דין וואס האט געוואגט צו שיקן הזמנה על פי בקשת התובע אלטר משה גאלדבערגער, און ר' אהרן אליין האט אפגעשריבן דעם בריוו פאר הרב גאלדבערגער ואשתו שינדל, וואו ער שרייבט ארויס אז נאר רבני ודייני קהלה ובראשם כ"ק אדמו"ר שליט"א קענען דן זיין אויף דעם, און ביזדערווייל זאלן גאלדבערגער'ס קינדער זיך וואלגערן אויף די גאס, אדער זאלן זיי פארן קיין מאנסי יעדן טאג.
 
נאך א דוגמא פון טעראר אויף א בי"ד וואס איז נישט געגאנגען אין שפאן מיט די תהליכי הקהלה אידילאגיע, איז דער בית דין פון מאנסי וועלכער האט זיך געוואגט צו שיקן הזמנה פאר אהרן וועלץ. נאכדעם וואס אהרן וועלץ האט נישט געוואלט גיין צו דין תורה האט דער בית דין געגעבן א היתר מעקל זיין בערכאות, איז דער בית דין אראפגעריסן געווארן אין בלאט מיט די ערגסטע איסורים וחרמים.
 
אזוי אויך דער בית דין אין ירושלים, וואס האט געגעבן א היתר מעקל זיין אויף משה חיים ווייס אין בני ברק, ווען די הנהלה האט געוואלט גיין צו בוררות ביי רבנים פון עדה החרדית, און די בני ברק'ער האבן געוואלט נאר ציוניסטישע רבנים אדער בני ברק'ער רבנים, האט זיי ר' אהרן אראפגעריסן ברבים אין זיין דרשה אלס שלשה רועי בקר.
 
דאס איז אלס נאר א מקצת מן המקצת וואס ר' אהרן האט חוזק געמאכט פון בתי דינים אלעס ווייל זיי האבן זיך געוואגט צו טראכטן אנדערש ווי ער, היינט איז שוין נישטא קיין בית דין וואס וויל שיקן הזמנה קיין קרית יואל, ווייל קיינער האלט נישט ביים זיין אין דעם גרויס נארישער מויל פון דעם שוטה וגס רוח און עם הארץ מיט זיין לצנות משכילישער שפראך.
 
אבער היינט צוטאגס שטעלט ער זיך אהער ווי א גאנצער רחמנות, און זאגט אז עס א קארפטירטע טענה צו וועלן דוקא דייני הקהלה, אדער דיינים וואס זענען סאטמארער תלמידים און זענען דיינים אין אנדערע בתי דינים. און זיין צווייטע טענה וואס ער זאגט איז שיקטס מיר אן הזמנה, נאכדעם וואס ער האט טערארעזירט 25 יאר בתי דינים וואס זענען אים נישט געפאלן, מאכט ער זיך תמימותדיג און זאגט שיק מיר הזמנה. אבער א מסרב לדין איז יענער ווייל... תהלוכות הקהלה, קאראפטירטע בתי דינים, קרובי משפחה און נאך.

איך זעה אז די זאך פארקריכט אביסל פון די רעלסן וויל איך פרובירן אביסל אויסצוקלארן די מעשה, אבער איידער איך הייב אהן וואלט איך געוואלט בעטן און אויב איינער וואלט געקענט אנצייגן ווי מען טרעפן אנליין פארשידענע דאקומענטן פון יענע תקופה, וואס וואלט געגבן אקלארערן בילד און מען וואלט ווען בעסער פארשטאנען די גאנצע מעשה, ווי אויך וואלט עס געהאלפן אז מען זאל נישט צופיל אוועקפארן פונם ענין.

בעיקר דארף איך די צוויי קונטריסים וואס זענען ארויסגעקומען בשעתו פאר די וואלן, וואס דארט געפינען זיך פארשידענע וויכטיגע דאקומענטן און פרטים בנוגע דעם גאנץ ערשטן די"ת ווען ר' יקותיא' הערש ווערצבערגער און ר' ישראל אלימלך ווערטהיימער האבן אינאיינעם מיט נאך עטליכע צוואנציג מענטשן (בערל פר"מ "נישט" בתוכם) גערופן ר' יעקב כהנא און ר' שאול פערלשטיין, בנוגע אן אינערליכע סכסוך אין די קהילה וואס האט גארנישט צוטוהן מיט אדמורו"ת, דער חלק האט אנגעהאלטן פאר עטליכע חדשים ביז דער בי"ד המזמין האט אינגאצען צוריקגעצויגן פון די הזמנה און תביעה, אנגעבענדיג דערביי אז ר' יקותיא' הערש און ר' ישרא' אלימלך און די אנדערע האבן עובר געווען על דברי הבי"ד, (איך מיין אז זינט דעמאלטס האט מען גארנישט געהערט פון ר' יקותיא' הערש אדער ר' ישראל אלימלך)

ווי אויך אויך וואלט כדאי געווען צו האבן די דאקומענטן פון עטליכע יאר שפעטער, ווען נאכדעם ווי די אהרונים האבן גענומען צו גיין אין ערכאות אויף רעכטס אין לינקס, האט ר' משה מנחם טירנויער פרובירט אויסצוארבייטן אן הסכם צו שליכטן די סיכסוכים פון ערכאות ביי די"ת, דארט איז אויך דא פארשידענע דאקומענטן מיט וויכטיגע פרטים, וואס וואלט כדאי געווען צו האבן.

איך מיין אז אויב מען וועט האבן די דערמאנטע דאקומענטן וועט מען קענען פירן א וויכוח מיט מער תוכן און מער אמת'דיג לויט די פאקטן.

אלזא בעט איך ווער עס קען זאל מוחל זיין אנצייגן ווי מען קען האבן צוטריט דערצו, אדער זאל דאס איינער יעצט ארויפלייגן.

_________________