|
|
| נשלח ב-16/1/2012 23:19 |
 |
| |
| findodort כתב: |  |
למשל עס וואוינען 100 מענטשן אין א מבוי, איינער זאגט אז ער האט געלייגט א קורה אונטער כ' אמות, ברייט א טפח על טפח, די אנדערע 99 מענטשן זאגן אז זיי זעהן עס נישט, די איינער איז נישט מחויב צו זאגן ווי די קורה איז, אזוי ווי "פון דא דארט" האט גע'פסק'ענט, מיר זענען נישט מחולק מיט די פסק, ווייל מיר האבן נישט קיין מראה מקום אז ער דארף יא צו ווייזען ווי דאס איז די שאלה איז נאר מעגן די 99 מענטשן טראגן אין די מבוי יא אדער ניין ווען יא און ווען ניין ---------------------------------------
די שאלה איז נאך טיפער - אויב 5 פין די 99 זענען ל"ע בלינד מעגן די 5 מענטשן טראגן אין די מבוי
יא אדער ניין ווען יא און ווען ניין
|
|
מן הסתם האבן די חכמים טאקע געוואלט, ווען זיי האבן געהייסן מאכן אן עירוב, אז מען זאל פאררעכענען די אלע מענטשען פאר בלינד ל"ע דאס איז זיכער פשוט פשט אין די הלכה די סיבה וואס די חכמים האבן געהייסן מאכן א היכר איז נישט נאר פאר די טראגער, די חכמים האבן אויך געוואלט אז די צוקוקער זאל אויך זעהן אז דא איז נישט קיין רשות הרבים משה'לע, כתב "זייער פשוט, אויב איז דער איינער א איש נאמן, וואס יעדער גלייבט עם, מען איז נישט מסופק אז ס'איז אמת" נו, פארוואס אויב די לחי איז ד' אמות, און עס איז דארט פון פארדעם, איז עס נישט כשר פארוואס קען נישט א 'איש נאמן' זאגן אז ער האט זיך סומך געווען דרויף, און עס זאל זיין כשר פארוואס דארף מען לייגן א פרישע לחי
|
|
|
|
| נשלח ב-16/1/2012 23:20 |
|
| |
| findodort כתב: | |
אויב די לחי איז ד' אמות, און עס איז דארט פון פארדעם, איז עס נישט כשר, ווייל עס איז נישט קיין היכר אויב אבער מען האט דאס געלייגט דארט פאר א לחי, באקומט דאס פון זיך אליינס א קול, און עס איז כשר אפשר ביסטו מסביר ווי אזוי די קול ווערט ווען ער לייגט עס לשם לחי באקומט עס קול מה שאין כן, ווען עס איז דארט פון פארדעם באקומט עס נישט קיין קול ---------------------------------------
לאמער פארשטיין די לחי אליין איז נישט קיין היכר ווייל עס איז ברייט ד' אמות אין עס קיקט אויס ווי א חלק פין א וואנט. וועגן דעם אויב סאיז דארט פין זיך אליין טויג דאס נישט. ער מיז דאס נישט לייגן בשעת אנדערע זעען. אין ער מיז דאס אויך נישט ווייזן פאר ר' זלמן לייב פילופ
אפשר ביסטו מסביר ווי אזוי די קול ווערט
ווען ער מאכט בפועל א תיקון האט דאס א קול (א שמיעה נישט א ראיה) |
|
וויאזוי ווערט מיטען מאכן א תיקון 'א קול' אויב מיטען לאזען וויסן, אז ער האט געמכט א תיקון נו, פארוואס דארף ער צו לייגן א פרישע לחי זאל ער לאזען וויסען אז ער האט זיך סומך געווען און מאכן א גרויסע קול פעלט דאך פארדעם נישט אויס צו לייגן א פרישע לחי "ער מיז דאס נישט לייגן בשעת אנדערע זעען" ער מיז דאס אויך נישט לייגן אזוי אז אנדערע זאלן דאס נישט באמערקן
|
|
|
|
| נשלח ב-17/1/2012 05:10 |
|
| |
אויב איז דער עירוב נישט כשר, העלפט גארנישט, נישט זיך סומך זיין, נישט קיין נאמנות, נישט יא וויסן ווי עס איז, און נישט נישט וויסן ווי עס איז, תנאי ראשון איז, אז ס'מיז זיין א כשרער עירוב כפי תקנת חכמים, אויב איז דא א ערליכער איד, א רב א דיין, צו א ערליכער איד וואס מען איז זיך סומך אויף עם, ער האט נאמנות ביים ציבור, און זאגט אז ער האט געמאכט א עירוב כהלכה בלי שום פקפוק כתקנת חכמים, נאר איין פראבלעם איז דא, משום טעמים ידועים או כמוסים וויל ער נישט פאר א יעדן זאגן ווי עס איז, איז די הלכה אז דער פראבלעם פון נישט זען און נישט וויסן ווי עס איז, קיין שום צוריקהאלט און מען מעג טראגן לכל הדיעות, זעלבסט פארשטענדליך נאר אז דו גלייבסט עם אז דער עירוב איז כשר, ווי עס איז בנידן דידן, קיינער זאגט נישט אז רבי פישל הערשקאוויטש שליט''א איז חלילה א שקרן, און עס עקזעסטירט נישט קיין עירוב, יעדער איינער גלייבט עם, און מען טראסט עם אז דער עירוב איז כשר וישר, איי ער זאגט נישט פאר א יעדן ווי עס איז, איז דער ענטפער, ער דארף נישט זאגן און מען דארף נישט וויסן, און ווער עס וויל זיך סומך זיין אויף עם מעג טראגן בתשואת חן, און ווער עס וויל זיך נישט סומך זיין אויף עם זאל נישט טראגן, והדברים פשוטים מאוד לכל מאן דבעי למידע.
 |
|
|
|
|
| נשלח ב-17/1/2012 07:49 |
|
| |
משה'לע,
פון וועלכע תורה שרייבסטו דא נאך
אפשר האלטסטו גאר יעצט אינמיטען שרייבן א נייע תורה
דו רעדטס מיט אזא זיכרקייט, און דו האסט נאך נישט אנגעוויזען קיין איין מראה מקום
"והדברים פשוטים מאוד לכל מאן דבעי למידע." ועיין בתורת הנסתר
ועוד יש לעיין בסדר התרת נדרים, וז"ל "הכל יהיו מותרים לך" "כולם מותרים לך, כולם שרוים לך"
|
|
|
|
| נשלח ב-17/1/2012 08:06 |
|
| |
משה'לע, אויב איינער וועט גלויבן אז א לחי וואס איז ברייט ד' אמות איז כשר וועט ער מעגן טראגן האט טאקע די כשרות העירוב צוטאן מיטען גלויבן דערין וואס איז די פראבלעם אז די לחי איז א ביסעל ברייט עס האט די שיעור
תוקן על ידי שלמהווייס ב- 17/01/2012 09:00:11
|
|
|
|
| נשלח ב-17/1/2012 17:19 |
|
| |
מען רעדט נישט פון קיין עירוב מפוקפק, דער נידון דא איז זייער פשוט, ס'איז דא א כשר'ער עירוב לכל הדיעות בלי שום פקפוק,, אבער רוב הציבור ווייסן נישט ווי דער עירוב געפונט זיך, איז דער עירוב כשר צו נישט? דארף מען וויסן ווי דער עירוב איז צו נישט?, מעג איינער וואס ווייסט נישט ווי עס איז טראגן צו נישט? דאס איז דער נידון, און איך האב געשריבן אז על פי הלכה דארף מעו וויסן ווי דער עירוב איז, און יעדער קען טראגן, דארפסט א מראה מקום? נאדיר! דער קאשויער רב ז''ל און זיין ספר טל השמים אין די הקדמה חלק ב' סימן ז' שרייבט וז''ל: הוכשרה המקוה, עשינו העירוב לכל העיר באופן נכון, שלא יהא ניכר שעירוב הוא, ועשינו באופן שלא יהא בה שום פקפוק לדעת האחרונים. עכ''ל, האסטו דא א מראה מקום פון א גדול בישראל, אז אויב איז דער עירוב כשר בלי שום פקפוק לדעת האחרונים, מעג עס זיין 'שלא יהא "ניכר" שעירוב הוא', מיש נישט צוזאם דעם כשרות העירוב על פי הלכה מיט די טענה אז ס'איז פסול בלויז צוליב דעם טעם וייל מען ווייסט נישט ווי דער עירוב געפינט זיך, איך וועל איבער חזרן וואס איך האב שוין געשריבן צענדליגע מאל, אויב איז דא א כשרער עירוב, דארף מען נישט וויסן ווי דער עירוב געפינט זיך, און ווער עס וויל מעג טראגן בתשואות,חן,
|
|
|
|
|
|
| נשלח ב-18/1/2012 00:00 |
|
| |
משה'לע,
האט דער קאשויער רב ז''ל מחולק געווען מיט די שו"ת דברי יואל תשובה כ"א, " וגם בצורת הפתח דעת רוב הפוסקים דבעינן גם הכירא קצת"
ער שרייבט אז "שלא יהא ניכר שעירוב הוא"
איז דא דא א מחלוקה וואס רוב פוסקים האלטן
און איז ער אפשר אויך מחולק מיט דעם שו"ת חת"ם סופר תשובה צ"א, "אודות הכשר מבוי בצורת הפתח שהקנים אינם נראים בתוך המבוי וכו', והנלע"ד דפתח בלי שום הכירא לא עבדו אינשי וכו' וה"ל כפתחא בקרן זויות וכו' מ"מ כיון דלא עבדי אינשי הכי לא הוי צורת הפתח".
און דער קאשויער רב ז''ל האט געמאכט אן עירוב וואס "שלא יהא ניכר שעירוב הוא"
קאשויער רב זצ״ל איז דאך תלמיד דתלמיד פון חת״ס זצ״ל און ממשיך דרכו געווען כידוע
און קאשויער רב ז''ל שרייבט דאס אלץ א מעשה און כידוע אז לויט א מעשה פאסקענט מען נישט
און דער חת"ם סופר און סאטמאר רבי שרייבען עס אין א תשובה
האט קאשויער רב ז''ל נישט געשפירט פאר וויכטיג זיך וויסענדיג צומאכן פון חת"ם סופר און סאטמאר רבי
אדער אפשר גאר איז עס בכלל נישט קיין סתירה
עס קען זיין א "היכר קצת", און אין די זעלבע צייט "שלא יהא ניכר שעירוב הוא"
|
|
|
|
| נשלח ב-18/1/2012 04:38 |
|
| |
| שלמהווייס כתב: | | משה'לע, האט דער קאשויער רב ז''ל מחולק געווען מיט די שו"ת דברי יואל תשובה כ"א, " וגם בצורת הפתח דעת רוב הפוסקים דבעינן גם הכירא קצת" ער שרייבט אז "שלא יהא ניכר שעירוב הוא" איז דא דא א מחלוקה וואס רוב פוסקים האלטן און איז ער אפשר אויך מחולק מיט דעם שו"ת חת"ם סופר תשובה צ"א, "אודות הכשר מבוי בצורת הפתח שהקנים אינם נראים בתוך המבוי וכו', והנלע"ד דפתח בלי שום הכירא לא עבדו אינשי וכו' וה"ל כפתחא בקרן זויות וכו' מ"מ כיון דלא עבדי אינשי הכי לא הוי צורת הפתח". און דער קאשויער רב ז''ל האט געמאכט אן עירוב וואס "שלא יהא ניכר שעירוב הוא" קאשויער רב זצ״ל איז דאך תלמיד דתלמיד פון חת״ס זצ״ל און ממשיך דרכו געווען כידוע און קאשויער רב ז''ל שרייבט דאס אלץ א מעשה און כידוע אז לויט א מעשה פאסקענט מען נישט און דער חת"ם סופר און סאטמאר רבי שרייבען עס אין א תשובה האט קאשויער רב ז''ל נישט געשפירט פאר וויכטיג זיך וויסענדיג צומאכן פון חת"ם סופר און סאטמאר רבי אדער אפשר גאר איז עס בכלל נישט קיין סתירה עס קען זיין א "היכר קצת", און אין די זעלבע צייט "שלא יהא ניכר שעירוב הוא" |
|
נו, פיר אויס, קען דען זיין אז דער קאשויער רב ז''ל זאל זיין מחולק מיטן דברי יואל? זיכער אז נישט! אבער דער דברי יואל שרייבט דאך בעינן היכירא קצת, און דער קאשויער רב שרייבט, 'שלא יהי' ניכר שעירוב הוא', און אזוי אויך, איז ער דען מחולק מיטן חת''ם סופר? זיכער אז נישט! ווייל ווי דו שרייבסט דאך אז עס קען נישט זיין, ווייל דער קאשויער רב איז דאך א תלמיד דתלמיד פון חתם סופר, נאר וואס דען, דער קאשויער רב ז''ל פארענטפערט דאס מיט די נעקסטע שורה, ווי ער שרייבט: ועשינו באופן שלא יהא "בה" שום פקפוק לדעת האחרונים, דאס איז דער ענטפער, מען האט געמאכט א כשר'ער עירוב וואס איז כשר לכל הדיעות בלי שום פקפוק, און א עירוב וואס איז כשר לכל הדיעות, און אויב ווייסט מען ווי עס איז און בשעת מען זעט דאס איז עס א היכר, אזא עירוב איז מותר לכתחילה צו באהאלטן אז מען זאל עס בכלל נישט זען, און אזא עירוב הייסט נאך אלץ יש בה הכירא, אפילו אצינד איז דאס "שלא יהא ניכר" איז עס נאך אלץ כשר,
און איך בין מחולק מיט דיר, אמת, מען קען טאקע נישט פסקענען פון קיין מעשיות, אבער דאס איז נאר מעשיות וואס מען דערציילט דיר נאך, אבער פון א מעשה רב קען מען זיכער יא פסקענען, ואדרבה, ווען קאשויער רב שרייבט אז ס'איז כשר בלי שום פקפוק, איז דאס כשר בלי שום פקפוק.
|
|
|
|
| נשלח ב-19/1/2012 00:07 |
|
| |
| משהלע כתב: | | משה'לע, האט דער קאשויער רב ז''ל מחולק געווען מיט די שו"ת דברי יואל תשובה כ"א, " וגם בצורת הפתח דעת רוב הפוסקים דבעינן גם הכירא קצת" ער שרייבט אז "שלא יהא ניכר שעירוב הוא" איז דא דא א מחלוקה וואס רוב פוסקים האלטן און איז ער אפשר אויך מחולק מיט דעם שו"ת חת"ם סופר תשובה צ"א, "אודות הכשר מבוי בצורת הפתח שהקנים אינם נראים בתוך המבוי וכו', והנלע"ד דפתח בלי שום הכירא לא עבדו אינשי וכו' וה"ל כפתחא בקרן זויות וכו' מ"מ כיון דלא עבדי אינשי הכי לא הוי צורת הפתח". און דער קאשויער רב ז''ל האט געמאכט אן עירוב וואס "שלא יהא ניכר שעירוב הוא" קאשויער רב זצ״ל איז דאך תלמיד דתלמיד פון חת״ס זצ״ל און ממשיך דרכו געווען כידוע און קאשויער רב ז''ל שרייבט דאס אלץ א מעשה און כידוע אז לויט א מעשה פאסקענט מען נישט און דער חת"ם סופר און סאטמאר רבי שרייבען עס אין א תשובה האט קאשויער רב ז''ל נישט געשפירט פאר וויכטיג זיך וויסענדיג צומאכן פון חת"ם סופר און סאטמאר רבי אדער אפשר גאר איז עס בכלל נישט קיין סתירה עס קען זיין א "היכר קצת", און אין די זעלבע צייט "שלא יהא ניכר שעירוב הוא" -----------------------------------------------
נו, פיר אויס, קען דען זיין אז דער קאשויער רב ז''ל זאל זיין מחולק מיטן דברי יואל? זיכער אז נישט! אבער דער דברי יואל שרייבט דאך בעינן היכירא קצת, און דער קאשויער רב שרייבט, 'שלא יהי' ניכר שעירוב הוא', און אזוי אויך, איז ער דען מחולק מיטן חת''ם סופר? זיכער אז נישט! ווייל ווי דו שרייבסט דאך אז עס קען נישט זיין, ווייל דער קאשויער רב איז דאך א תלמיד דתלמיד פון חתם סופר, נאר וואס דען, דער קאשויער רב ז''ל פארענטפערט דאס מיט די נעקסטע שורה, ווי ער שרייבט: ועשינו באופן שלא יהא "בה" שום פקפוק לדעת האחרונים, דאס איז דער ענטפער, מען האט געמאכט א כשר'ער עירוב וואס איז כשר לכל הדיעות בלי שום פקפוק, און א עירוב וואס איז כשר לכל הדיעות, און אויב ווייסט מען ווי עס איז און בשעת מען זעט דאס איז עס א היכר, אזא עירוב איז מותר לכתחילה צו באהאלטן אז מען זאל עס בכלל נישט זען, און אזא עירוב הייסט נאך אלץ יש בה הכירא, אפילו אצינד איז דאס "שלא יהא ניכר" איז עס נאך אלץ כשר,
און איך בין מחולק מיט דיר, אמת, מען קען טאקע נישט פסקענען פון קיין מעשיות, אבער דאס איז נאר מעשיות וואס מען דערציילט דיר נאך, אבער פון א מעשה רב קען מען זיכער יא פסקענען, ואדרבה, ווען קאשויער רב שרייבט אז ס'איז כשר בלי שום פקפוק, איז דאס כשר בלי שום פקפוק. |
|
משה'לע, זעהט אויס אז דו האסט אנגענומן אז עס בכלל נישט קיין סתירה עס קען זיין א "היכר קצת", און אין די זעלבע צייט "שלא יהא ניכר שעירוב הוא" לויט דיר נוצט דער קאשויער רב ז״ל דעם ענין פון היכר אויף אנדערע מענטשען און נישט ווי דער חת״ס און דער רבי? הייסט דאס אזוי, דער חת"ם סופר און דער רבי ווען זיי זאגן אז עס דארף צו זיין ניכר, רעדען זיי אז עס דארף צו זיין ניכר פאר דעם וואס מאכט די עירוב און צו דעם איז דער קאשויער רב ז''ל אויך מודה און דער קאשויער רב ז''ל זאגט "שלא יהא ניכר שעירוב הוא" מיינט ער פאר אנדערע וואס האבן נישט געמאכט דעם עירוב אבער פאר די וואס האבן געמאכט דעם עירוב איז עס יא געווען ניכר קומט אויס אז כאטש, סיי דער חת"ם סופר און סיי דער רבי ווי אויך דער קאשויער רב ז''ל ניצען די ווארט 'הכירא' 'היכר' 'ניכר' האבן זיי נישט גערעדט פון די זעלבע מענשען און זיי האבען אלע פארשטאנען אז משה'לע גייט מסביר זיין די דאזיגע חילוק און אויך האבן זיך דער חת"ם סופר און דער רבי פארלאזט אז ווען דער קאשויער רב ז''ל וועט זאגען "שלא יהא ניכר שעירוב הוא" אז מען זאל דורך דעם פארשטיין וואס זיי מיינען מיט די ווערטער 'הכירא' 'היכר', אז מען רעדט נאר פון די וואס מאכען דעם עירוב, און נאר פאר זיי דארף צו זיין די היכר, און מען וועט זיך נישט טועה זיין און מיינען אז דער היכר דארף אויך זיין פאר די וואס האבן נישט געמאכט דעם עירוב אדער האבו זיי פשוט געהאלטן אז היכר מיינט נאר פאר דעם וואס לייגט דאס און קיינמאל נישט געהאלטען אז עס דארף בכלל זיין א היכר פאר אנדערע, אדער אז איינער קען זיך אפילו אין דעם טועה זיין און דער קאשויער רב ז''ל דערציילט סתם א מעשה, אז ער האט געטאן ווי די הלכה, און ער האט געמאכט אז "שלא יהא ניכר שעירוב הוא" און אויך וואס דו זאגסט אז "אבער פון א מעשה רב קען מען זיכער יא פסקענען" יא א מעשה רב וואס איז געבויעט אויף א בירור הלכה, קען מען זיך דערויף פארלאזן, ווייל דאס ווייזט אז דער מברר פארלאזט זיך אליינס אויך אויף זיין בירור, במילא איז א מעשה רב שטערקער ווי בלויז א בירור הלכה, משא״כ א מעשה אן א בירור ווייסט מען נישט אויף וואס ער האט דאס געבויעט, קען מען זיך נישט פארלאזען דערויף ווייל מען קען נישט וויסען צו מען האט געמאכט א טעות דארט, און אויך קען מען נישט מדמה זיין ווייל מען ווייסט נישט וואס דארט איז געווען פונקטליך די מעשה, אפי׳ א קלייניגקייט אין די מציאות קען משנה די הלכה עכ״פ אויף בלויז א מעשה אן א בירור, ובפרט א מעשה וואס מען ווייסט נישט וואס די פונקטליכע מעשה איז געווען קען מען נישט פסק'ענען, און דאס איז איינס פון די כללי הוראה.
|
|
|
|
| נשלח ב-19/1/2012 05:47 |
|
| |
ס'האט היפש לאנג גענומען אבער איך בין אויך געקומען צו א קאנקלאשן אז דו ביסט ל''ע א חולי נפש, א צודרייט אייזל, וואס מען וועט פון דיר נישט אזוי שנעל פטור ווערן, דו בויסט א גאנצע געביידע מיט אויסגעטראכטע חלומות, און פאלשע סברות, און מיט דעם ווילסטו מיך אפווענדן, דו ווילסט וויסן וואס אני הקטן טראכט אז דער קאשויער רב האט געטראכט, דער קאשויער רב שרייבט קלאר און דייטליך, אז דער עירוב איז כשר בלי שום פקפוק, כאטש ס'איז א עירוב 'שאינו ניכר שעירוב הוא' גענוג קלאר?, איך מיין אז יא! און ער שרייבט אז דער עירוב איז כשר 'בלי שום פקפוק לדעת האחרונים' גענוג קלאר? איך מיין אז יא! דער קאשויער רב האט נאך געוויסט אזוי גיט ווי דו וואס דער חת''ם סופר שרייבט און וואס דער ויואל משה שרייבט און ער האלט אז ס'איז נישט מנוגד צו זייער פסק, ס'איז בלי שום פקפוק לדעת האחרונים, זעט אויס אז ער האלט פונקט ווי הרה''צ אודווארי רב זצ''ל ולהבחל''ח הרה''ג רבי פישל הערשקאוויטש שליט''א, און רבי יחזקאל ראטה שליט''א מיט רבי חיים לייב כ''ץ שליט''א ועוד רוב גאונים ודיינים בזמנינו וואס האלטן אז א עירוב וואס אויב ווער עס ווייסט ווי עס איז, איז עס ניכר, איז עס שוין כשר, כאטש נישט יעדער ווייסט ווי עס איז, און דאס איז דאך זיכער, אז ווער עס ווייסט נישט ווי עס איז, דער זעט דאס נישט און אז ער זעט דאס נישט איז דאס דאך זיכער פאר עם נישט ניכר, אבער, די הלכה איז אז מען דארף דאס נישט זען, און עם כל זה איז עס כשר לכל הדיעות בלי שום פקפוק, דאס איז אזוי פשוט, אבער דיר שמעקט דאס נישט, אלזא, האב איך פאר דיר א עצה, שריי ווייטער "מחללי' מות יומת" טאנץ לכה דודי אז ר' מיילך ווייס ע''ה איז מיט רעכט (ל''ע) געהרגעט געווארן (רח''ל) אבער לאז ארויס דעם דברי יואל מיטן חתם סופר פון דיינע אכזריותדיגע סטעיטמענטס, איך בין מיט דיר פארטיג, איך גיי דיר (בל''נ) נישט ענטפערן, דו דארפסט א דאקטאר, אדער א שערי חמלה, איך קען דיר נישט העלפן, סארי!!!
|
|
|
|
|
| נשלח ב-19/1/2012 22:26 |
|
| |
| משהלע כתב: | | משה'לע, האט דער קאשויער רב ז''ל מחולק געווען מיט די שו"ת דברי יואל תשובה כ"א, " וגם בצורת הפתח דעת רוב הפוסקים דבעינן גם הכירא קצת" ער שרייבט אז "שלא יהא ניכר שעירוב הוא" איז דא דא א מחלוקה וואס רוב פוסקים האלטן און איז ער אפשר אויך מחולק מיט דעם שו"ת חת"ם סופר תשובה צ"א, "אודות הכשר מבוי בצורת הפתח שהקנים אינם נראים בתוך המבוי וכו', והנלע"ד דפתח בלי שום הכירא לא עבדו אינשי וכו' וה"ל כפתחא בקרן זויות וכו' מ"מ כיון דלא עבדי אינשי הכי לא הוי צורת הפתח". און דער קאשויער רב ז''ל האט געמאכט אן עירוב וואס "שלא יהא ניכר שעירוב הוא" קאשויער רב זצ״ל איז דאך תלמיד דתלמיד פון חת״ס זצ״ל און ממשיך דרכו געווען כידוע און קאשויער רב ז''ל שרייבט דאס אלץ א מעשה און כידוע אז לויט א מעשה פאסקענט מען נישט און דער חת"ם סופר און סאטמאר רבי שרייבען עס אין א תשובה האט קאשויער רב ז''ל נישט געשפירט פאר וויכטיג זיך וויסענדיג צומאכן פון חת"ם סופר און סאטמאר רבי אדער אפשר גאר איז עס בכלל נישט קיין סתירה עס קען זיין א "היכר קצת", און אין די זעלבע צייט "שלא יהא ניכר שעירוב הוא" ------------------------------------------------------------------------
נו, פיר אויס, קען דען זיין אז דער קאשויער רב ז''ל זאל זיין מחולק מיטן דברי יואל? זיכער אז נישט! אבער דער דברי יואל שרייבט דאך בעינן היכירא קצת, און דער קאשויער רב שרייבט, 'שלא יהי' ניכר שעירוב הוא', און אזוי אויך, איז ער דען מחולק מיטן חת''ם סופר? זיכער אז נישט! ווייל ווי דו שרייבסט דאך אז עס קען נישט זיין, ווייל דער קאשויער רב איז דאך א תלמיד דתלמיד פון חתם סופר, נאר וואס דען, דער קאשויער רב ז''ל פארענטפערט דאס מיט די נעקסטע שורה, ווי ער שרייבט: ועשינו באופן שלא יהא "בה" שום פקפוק לדעת האחרונים, דאס איז דער ענטפער, מען האט געמאכט א כשר'ער עירוב וואס איז כשר לכל הדיעות בלי שום פקפוק, און א עירוב וואס איז כשר לכל הדיעות, און אויב ווייסט מען ווי עס איז און בשעת מען זעט דאס איז עס א היכר, אזא עירוב איז מותר לכתחילה צו באהאלטן אז מען זאל עס בכלל נישט זען, און אזא עירוב הייסט נאך אלץ יש בה הכירא, אפילו אצינד איז דאס "שלא יהא ניכר" איז עס נאך אלץ כשר,
און איך בין מחולק מיט דיר, אמת, מען קען טאקע נישט פסקענען פון קיין מעשיות, אבער דאס איז נאר מעשיות וואס מען דערציילט דיר נאך, אבער פון א מעשה רב קען מען זיכער יא פסקענען, ואדרבה, ווען קאשויער רב שרייבט אז ס'איז כשר בלי שום פקפוק, איז דאס כשר בלי שום פקפוק.
-------------------------------------------------------------------------------
משה'לע, זעהט אויס אז דו האסט אנגענומן אז עס בכלל נישט קיין סתירה עס קען זיין א "היכר קצת", און אין די זעלבע צייט "שלא יהא ניכר שעירוב הוא" לויט דיר נוצט דער קאשויער רב ז״ל דעם ענין פון היכר אויף אנדערע מענטשען און נישט ווי דער חת״ס און דער רבי? הייסט דאס אזוי, דער חת"ם סופר און דער רבי ווען זיי זאגן אז עס דארף צו זיין ניכר, רעדען זיי אז עס דארף צו זיין ניכר פאר דעם וואס מאכט די עירוב און צו דעם איז דער קאשויער רב ז''ל אויך מודה און דער קאשויער רב ז''ל זאגט "שלא יהא ניכר שעירוב הוא" מיינט ער פאר אנדערע וואס האבן נישט געמאכט דעם עירוב אבער פאר די וואס האבן געמאכט דעם עירוב איז עס יא געווען ניכר קומט אויס אז כאטש, סיי דער חת"ם סופר און סיי דער רבי ווי אויך דער קאשויער רב ז''ל ניצען די ווארט 'הכירא' 'היכר' 'ניכר' האבן זיי נישט גערעדט פון די זעלבע מענשען און זיי האבען אלע פארשטאנען אז משה'לע גייט מסביר זיין די דאזיגע חילוק און אויך האבן זיך דער חת"ם סופר און דער רבי פארלאזט אז ווען דער קאשויער רב ז''ל וועט זאגען "שלא יהא ניכר שעירוב הוא" אז מען זאל דורך דעם פארשטיין וואס זיי מיינען מיט די ווערטער 'הכירא' 'היכר', אז מען רעדט נאר פון די וואס מאכען דעם עירוב, און נאר פאר זיי דארף צו זיין די היכר, און מען וועט זיך נישט טועה זיין און מיינען אז דער היכר דארף אויך זיין פאר די וואס האבן נישט געמאכט דעם עירוב אדער האבו זיי פשוט געהאלטן אז היכר מיינט נאר פאר דעם וואס לייגט דאס און קיינמאל נישט געהאלטען אז עס דארף בכלל זיין א היכר פאר אנדערע, אדער אז איינער קען זיך אפילו אין דעם טועה זיין און דער קאשויער רב ז''ל דערציילט סתם א מעשה, אז ער האט געטאן ווי די הלכה, און ער האט געמאכט אז "שלא יהא ניכר שעירוב הוא" און אויך וואס דו זאגסט אז "אבער פון א מעשה רב קען מען זיכער יא פסקענען" יא א מעשה רב וואס איז געבויעט אויף א בירור הלכה, קען מען זיך דערויף פארלאזן, ווייל דאס ווייזט אז דער מברר פארלאזט זיך אליינס אויך אויף זיין בירור, במילא איז א מעשה רב שטערקער ווי בלויז א בירור הלכה, משא״כ א מעשה אן א בירור ווייסט מען נישט אויף וואס ער האט דאס געבויעט, קען מען זיך נישט פארלאזען דערויף ווייל מען קען נישט וויסען צו מען האט געמאכט א טעות דארט, און אויך קען מען נישט מדמה זיין ווייל מען ווייסט נישט וואס דארט איז געווען פונקטליך די מעשה, אפי׳ א קלייניגקייט אין די מציאות קען משנה די הלכה עכ״פ אויף בלויז א מעשה אן א בירור, ובפרט א מעשה וואס מען ווייסט נישט וואס די פונקטליכע מעשה איז געווען קען מען נישט פסק'ענען, און דאס איז איינס פון די כללי הוראה. ----------------------------------------------------------------
ס'האט היפש לאנג גענומען אבער איך בין אויך געקומען צו א קאנקלאשן אז דו ביסט ל''ע א חולי נפש, א צודרייט אייזל, וואס מען וועט פון דיר נישט אזוי שנעל פטור ווערן, דו בויסט א גאנצע געביידע מיט אויסגעטראכטע חלומות, און פאלשע סברות, און מיט דעם ווילסטו מיך אפווענדן, דו ווילסט וויסן וואס אני הקטן טראכט אז דער קאשויער רב האט געטראכט, דער קאשויער רב שרייבט קלאר און דייטליך, אז דער עירוב איז כשר בלי שום פקפוק, כאטש ס'איז א עירוב 'שאינו ניכר שעירוב הוא' גענוג קלאר?, איך מיין אז יא! און ער שרייבט אז דער עירוב איז כשר 'בלי שום פקפוק לדעת האחרונים' גענוג קלאר? איך מיין אז יא! דער קאשויער רב האט נאך געוויסט אזוי גיט ווי דו וואס דער חת''ם סופר שרייבט און וואס דער ויואל משה שרייבט און ער האלט אז ס'איז נישט מנוגד צו זייער פסק, ס'איז בלי שום פקפוק לדעת האחרונים, זעט אויס אז ער האלט פונקט ווי הרה''צ אודווארי רב זצ''ל ולהבחל''ח הרה''ג רבי פישל הערשקאוויטש שליט''א, און רבי יחזקאל ראטה שליט''א מיט רבי חיים לייב כ''ץ שליט''א ועוד רוב גאונים ודיינים בזמנינו וואס האלטן אז א עירוב וואס אויב ווער עס ווייסט ווי עס איז, איז עס ניכר, איז עס שוין כשר, כאטש נישט יעדער ווייסט ווי עס איז, און דאס איז דאך זיכער, אז ווער עס ווייסט נישט ווי עס איז, דער זעט דאס נישט און אז ער זעט דאס נישט איז דאס דאך זיכער פאר עם נישט ניכר, אבער, די הלכה איז אז מען דארף דאס נישט זען, און עם כל זה איז עס כשר לכל הדיעות בלי שום פקפוק, דאס איז אזוי פשוט, אבער דיר שמעקט דאס נישט, אלזא, האב איך פאר דיר א עצה, שריי ווייטער "מחללי' מות יומת" טאנץ לכה דודי אז ר' מיילך ווייס ע''ה איז מיט רעכט (ל''ע) געהרגעט געווארן (רח''ל) אבער לאז ארויס דעם דברי יואל מיטן חתם סופר פון דיינע אכזריותדיגע סטעיטמענטס, איך בין מיט דיר פארטיג, איך גיי דיר (בל''נ) נישט ענטפערן, דו דארפסט א דאקטאר, אדער א שערי חמלה, איך קען דיר נישט העלפן, סארי!!!
|
|
|
|
|
|
|
| נשלח ב-23/1/2012 00:24 |
|
| |
משה'לע,
דאכט זיך אז דו האסט דיך אפגעשטעלט א ביסעל צו פרי
דו וואלסט געקענט גיין נאך א טריט ווייטער
דהיינו, אז דער קאשויער רב ז''ל האט געמאכט א לכתחלה'דיגע עירוב
ווייל לכתחלה נאכדעם וואס מען שטעלט אהין די עירוב, און עס איז א היכר פאר דעם וואס האט עס געמאכט, דארף מען צו מאכן אז "שלא יהא ניכר שעירוב הוא"
נאר אין די פלעצער ווי מען זעהט יא דעם עירוב און מען דערקענט אז דאס איז אן עירוב, איז עס אויך כשר בדיעבד, און ווי באלד עס איז שווער עס צו באהאלטן, פארלאזט מען זיך אויף בדיעבד
|
|
|
|
| נשלח ב-25/1/2012 18:29 |
|
| |
| משהלע כתב: | | אויב איז דער עירוב נישט כשר, העלפט גארנישט, נישט זיך סומך זיין, נישט קיין נאמנות, נישט יא וויסן ווי עס איז, און נישט נישט וויסן ווי עס איז, תנאי ראשון איז, אז ס'מיז זיין א כשרער עירוב כפי תקנת חכמים, אויב איז דא א ערליכער איד, א רב א דיין, צו א ערליכער איד וואס מען איז זיך סומך אויף עם, ער האט נאמנות ביים ציבור, און זאגט אז ער האט געמאכט א עירוב כהלכה בלי שום פקפוק כתקנת חכמים, נאר איין פראבלעם איז דא, משום טעמים ידועים או כמוסים וויל ער נישט פאר א יעדן זאגן ווי עס איז, איז די הלכה אז דער פראבלעם פון נישט זען און נישט וויסן ווי עס איז, קיין שום צוריקהאלט און מען מעג טראגן לכל הדיעות, זעלבסט פארשטענדליך נאר אז דו גלייבסט עם אז דער עירוב איז כשר, ווי עס איז בנידן דידן, קיינער זאגט נישט אז רבי פישל הערשקאוויטש שליט''א איז חלילה א שקרן, און עס עקזעסטירט נישט קיין עירוב, יעדער איינער גלייבט עם, און מען טראסט עם אז דער עירוב איז כשר וישר, איי ער זאגט נישט פאר א יעדן ווי עס איז, איז דער ענטפער, ער דארף נישט זאגן און מען דארף נישט וויסן, און ווער עס וויל זיך סומך זיין אויף עם מעג טראגן בתשואת חן, און ווער עס וויל זיך נישט סומך זיין אויף עם זאל נישט טראגן, והדברים פשוטים מאוד לכל מאן דבעי למידע. |
|
משה'לע, אפשר ברענגסטו ערגעץ ווי מען רעדט אין שו"ע אדער פוסקים פון עירוב, און עס ווערט דערמאנט די זאך פון "נאמנות" אדער "ערליכער איד וואס מען איז זיך סומך אויף איהם" איך מיין אז עס ווערט בכלל נישט דערמאנט די ווארט "נאמנות" אדער "ערליכער איד וואס מען איז זיך סומך אויף איהם", ווייל עס קומט בכלל נישט אריין ביי עירוב ביי א שוחט, פעהלט אויס אז ער זאל זיין א יראת שמים, ווייל דארט דארף מען זיך פארלאזען אויף איהם קען איינער ביטע ארויף לייגן די תעודת הכשר פון די קרית יואל''ער עירוב?
|
|
|
|
| נשלח ב-29/1/2012 16:44 |
|
| |
| findodort כתב: | | יעצט זאג שלמה מעג מען לייגן א צורת הפתח העכר 20 אמות?
אין פארוואס?
זאג שיין שעם דיך נישט
|
|
אנטשולדיג, איך האב נישט פארשטאנען די טיפקייט פון דיין פראגע יא, די שטריק פון די צורת הפתח מעג זיכער זיין העכער 20 אמות אבער די צוויי לחי'ס פון די צורת הפתח, דארף צו זיין אינטער 20 אמות ווייל א צורת הפתח דארף בלויז קצת היכר
|
|
|
|
| נשלח ב-8/2/2012 06:01 |
|
| |
|
|
|
|
|
