דער ברך משה זצוק"ל זאגט: מה בין בני לבן חמיו

א טעיפ אדער כתב עכ"פ איז דא? ‎​
 
עס איז מאדנע צו זאגן (לשיטתכם) אז דער סאטמאר רבי זצ"ל האט נישט איבערגעלאזט קיין שום פארמעלער כתב צי געהעריגע הודאה בפני שני עדים כשרים ונאמנים איבער די המשכה נאך זיין מאה ועשרים.

און מיינע אויגן איז עס לגמרי נישט מאדנע, ווייל די צוואה האט ער געזאגט בתקופה ווען ס'נישט געווען קיין שום חשש אז ס'זאל איינער קלערן אז זאל זיין א צווייטער ממלא מקום אויסער ר' אהרן,

אדרבא דאס ביסל וואס ער האט יא געזאגט דאס איז מאדנע, און א אפענע רוח הקודש,

און אפי' לו יצויר אויב ס'יא מאדנע, למאי נפק"מ? אויב 2 אנשים כשרים זענען מעיד ברבים פאר א ספר תורה, איז נישטא קיין שום סמך בעולם להלכה זיי צו האלטן פאר שקרנים, ווי "מאדנע" עס זאל נאר נישט זיין,

כ'מיין דער ברך משה איז דאך קיין בהמה נישט געווען, ער האט געוויסט אז ער האט נאך קינדער, און אפילו נניח זיי זענען נישט ראוי לרבנות אבער גענוג אויף צו מערער זיין. טא פארוואס האט ער נישט געשפירט פאר וויכטיג צו רעדן צו צוויי עדים אויפאמאל ווי דער הלכה איז, אדער עכ"פ שרייבן א צעטיל בפני שני עדים? ‎​
 
עס איז נאריש צו זאגן אז דער ברך משה האט זיך פארלאזט אויפן דעת הקהל, אז דער עולם איז עניוועי מיט ר' אהרן. דער ברך משה איז נאך אזויפיל געזיצן אויף דין תורות צו האבן אביסל עקספיריענס אז א צוואה דארף מען שרייבן, נאכדערצו אויף אזא האקעלע נושא.

איך וועל פרעגן סענאטאר א פשוט'ע פראגע:

פראגע: איז דא א געשריבענע צוואה פונעם הייליג'ן רבי'ן דער דברי יואל?
תשובה: עס איז נישטא קיין צוואה וואס מיר ווייסן.

פראגע 2: עס איז מאדנע צו זאגן (לשיטתכם) אז דער סאטמאר רבי זצ"ל האט נישט איבערגעלאזט קיין שום פארמעלער כתב צי געהעריגע הודאה בפני שני עדים כשרים ונאמנים איבער די המשכה נאך זיין מאה ועשרים.

תשובה: עס קען זיין אז ער האט יא געמאכט א צוואה נאר די מקורבים וועלכע האבן נישט געוואלט דעם ברך משה, האבן עס מבער געווען. אולי אולי, בדרך אפשר. אבל קרוב למציאות.

יעצט וועלן מיר מאכן א "בנין אב" און אהערשטעלן די תשובה וואס מיר נוצן ביים דברי יואל'ס פעלנדיגע צוואה, און עס צושטעלן צו די פעלנדיגע צוואה פונעם ברך משה.

לאמיר זאגן אז דער ברך משה זי"ע האט יא געשריבן אצוואה וואס שמעקט נישט פאר זיינע מקורבים וועלכע האבן זיך משתלט געווען איבער, זענען זיינע מקורבים אומשטאנד עס מבער צו זיין (מעביר מן העולם)... יא אדער ניין?


סענטאר, מוזט נישט ענטפערן אויב ס'איז דיר צו שווער.

דער רבי זי"ע האט נישט גערעדט בחייו, עכ"פ פון וואס עס איז באקאנט, איבער א ממלא מקום, און א צוואה האט ער אויך נישט איבערגעלאזט. דעריבער האט קהל מיט די דיינים באשלאסן אז מ'נעמט אויף דעם ברך משה. ‎​
 
ווייטער ביים ברך משה איז דא א צוואה, באשטעטיגט דורך צוויי עדים נאמנים הרה"ח ר' מאיר שטערן און הרה"ח ר' מרדכי דוד וויעדער וואו ער שרייבט קלאר אז ר' זלמן לייב זאל זיין ממלא מקום. יעצט אזוי צו זאגן אז דער ברך משה האט שוין געקאלעכט דעמאלטס, האבן דאך אבער עכ"פ די עדים געטון ע"פ הלכה (ר' מאיר שטערן איז יארו לאנג געווען א טוען רבני ביי דין תורות), און אויסגעפרעגט ווי די הלכה פארלאנגט און דערנאך באשטעטיגט די צוואה, ווייל אין שולחן ערוך איז נישטא קיין הלכות קאלעכן, און אויב די עדים האבן געטון ע"פ הלכה איז דאך צוואה צוואה. ‎​
 
ווייטער בחייו האט דער ברך משה עטליכע מאל געזאגט ברבים אז ער וויל ר' אהרן אין קרית יואל און ר' זלמן לייב אין וויליאמסבורג. און דיין רבי האט דאס זעלבסט באשטעטיגט ביי די א'ב'ג' דרשה. ‎​
 
היוצא לנו מזה אז דער ברך משה האט יא כסדר גערעדט וועגן די המשכה נאך זיין מאה ועשרים, און האט אפילו געטון פעולות אויסצושטעלן א שטיקל גאנג מיטן געבן פאר ר' אהרן קרית יואל און וויליאמסבורג פאר ר' זלמן לייב. איז הדרא קושי' לדוכתיה: פארוואס איז נישטא קיין שום צוואה צי עדים נאמנים עכ"פ, וואס דאס קענען דאך נישט די שטוב מענטשן באהאלטן, אז ער האט געוואלט ר' אהרן פאר ממלא מקום?