גיין צו דין תורה – איז דא מיט וועמען?

לאנצוט, דער בריוו פון ר' אהרן פאר ר' אלטר משה וזוגתו שינדל, איז געווען נאכדעם וואס ר' אלטר משה האט תובע געווען לדין ביי א בית דין אין מאנסי, און ר' אהרן האט נישט געהאלטן ביים צושטעלן צו דין תורה, גראדע זענען די תביעות געווען ממונות, ווייל מ'האט דעם איד אנגעהאקט די ביינער אין קר"י בית המדרש פאר'ן מוחה זיין קעגן ר' משה'לע וויזניצער,

ר' אהרן האט געהאלטן א דרשה קעגן דעם בית דין, און באשולדיגט אלס א בית דין חצוף, בלויז פאר דעם פאקט אז זיי האבן זיך געוואגט צו שיקן א הזמנה לדין, דער בית דין האט נאך עטליכע הזמנות און התראות געגעבן א היתר בית דין פאר הרב גאלדבערגער צו גיין בערכאות,

ר' אהרן האט נאכן ארויסווארפן די קינדער פון די מוסדות, בעת ווען עס איז נאכנישט געווען קיין אנדערע מוסדות אין שטאט, און נאכדעם וואס ער האט נישט געוואלט גיין צו דין תורה צו א בית דין כשר בישראל המרוצה לשני הצדדים, האט גלייך אויסגעפסק'נט אז עס איז בלויז דא רוחניות'דיגע תביעות און דוקא זיין טאטע בראש פון זיינע איינגעשטעלטע זאלן פסק'נען דעם סכסוך, איך מיין אז די פארשטייסט אויך אז מאכט נישט קיין סענס, אז ר' אהרן זאל באשליסן אויב די תביעה איז רוחניות אדער גשמיות, ער האט דאך נאכנישט פארגעלייגט די טענות ותביעות,

איך פארשטיי אז רוחניות מיינט צו באשליסן אויב מ'זאל מאכן ריסעס 11 אזייגער אדער 12 אזייגער אדער מזאל לערנען מסילת ישרים צו חובת הלבבות, אבער אנברעכן א איד די ביינער אין שול און ארויסווארפן זיינע קינדער אויף די גאס אפשר איז יא דא תביעת ממון,

חוץ מזה איז דער עצם זאך אז א איד רופט צו א נייטראלער בית דין זאל דער בית דין פארשריגן ווערן אלס בית דין חצוף און לכבוד דעם האט מען יארן לאנג געפסל'ט גט'ן פון דעם בית דין, כאטשיק עס איז א הארבע זאך מוציא לעז זיין אויף א גט, עס איז בחרם דרבינו תם, איז דאס א השחתה אויפן נידעריגסטן סארט,

בנוגע דער סכסוך פון בערל פרידמאן מיט יענקל כהנא, האט ר' יצחק ראזענבערג געזאגט זייער קלאר אלף שמות אז דער סכסוך איז איבער דאס רבנות פון רז"ל, וואס ר' אהרן איז באמת שוין געווארן רב הצעיר און קהל האט נישט געקענט אויפנעמען א צווייטן רב, עס קען זיין די דיינים האלטן אז רבנות פון א קהלה איז יא רוחניות,

קען זיין אז לאנצוט האלט אז אנשלאגן א איד און ארויסשטעלן זיינע קינדער איז רוחניות און נישט גשמיות, און די רבנות אין וויליאמסבורג איז בלויז גשמיות נישט רוחניות, אבער די דיינים מעגן מחולק זיין.

רב גאלדבערגער דער תובע זאגט אז ער האט דוקא יא תובע געווען ממונות, און אזוי זאגן אויך די רבנים פון די בית דין המזמינים הרב לייביש לאנדסמאן,

טאמער האלט לאנצוט אז ר' אהרן איז דער מחליט וואס גאלדבערגער איז תובע, דעמאלס איז מצידי דער דיסקאשען געשלאסן,

אבער אביסל קאמאן סענס זאגט אז סיי וועלכער דיספיוט פון א קהלה וואס האט ארויסגעשטעלט א מענטש פון בית מדרש מיט מכות רצח און זיינע קינדער ארויסגעשליידערט אויף די גאס און א שטעטל וואס האט נישט קיין אנדערע מוסד, איז אבסורד צו זאגן קום צו מיינע רבנים צו דין תורה, און קיין שום אנדערער בית דין טאר ח"ו נישט אריינמישן, און אז יא איז מען א בית דין חצוף, וואס זייער פסקים זענען בטל בעבר ובעתיד, זייערע גיטין וקידושין זענען פסול כמשפחות הפנקסים,