אז מרעדט ביי די זאליס פין קאקאש קעיק זעהט מען ביי די בחורים אין אינגעלייט אז דאס איז א'גאנצע אישו, אין זיי וייסן מיטאמאל פין וויא דאס שטאמט, אויב אזוי מיז מען דאס דערמאנען למען ידעו דור אחרון,
ד' עפיזאד איז פארגעקומען אין ראש השנה תשס"ז, דאס ערשטע יאר וואס ר' זלמניו האט זיך איינגרעדעט אז ער איז רבי, (די לעצטע ל"ג בעומר האט ער שוין פארציילט ברבים ד'גאנצע אמת, "איך קען נישט זאגן א'מיינונג פאר אנדערע, נאר פאר מיר אליין, לדעתי דארף מען גיין צום כינוס)
על כל פנים, ס'קימט צי גיין תקיעות, ר' זלמניו פראבירט אהער אין אהין, אין ס'גייט נישט, ער שטרענגט זיך אהן בלאזן פין אויבן ביז דער וייל בלאזט זיך פין אונטען,
בצר לו האט מען איבער געגעבן די תקיעות פאר איינע פין זיינע קינדער וואס איז געווען גערישט אויף דעם מיט א' צווייטע שופר,אין ר' זלמן'ס שופר האט מען אין זייט גענומען באקוקען וואס דא גייט פאר,
אין דעמאלטס איז אלץ געוואר געווארען, ר' זלמינא האט זיך אן געגעסן ביי די פאוזע מיט גרויסע כזיתים קאקאש קעיק פין ראזנפעלד'ס בעקערי, אין סאיז געבליבען אסאך שטיקלעך צווישען די ציינער, אין אזוי ווויא ער האט געוואלט בלאזן, איז ארייו געפלויגן אשטיק קאקאש אין שופר, אין גענצליך פאר שטאפט,
זייט דענסט מאל האט מנשה פיליף געפאסקנט, אז די שופר פין ר' זאלישל איז א' מקום שמכניסים בו חמץ אין סאיז מחוייב מיט ביעור חמץ בברכה כדין,
דאס די היסטוריע פין די קאאש קעיק ביי די לעגאר פין די זאלונים, ואידך זיל גמור,
 |
|
|
