עד"ח געט זיך אונטער און אסרט שייטלען

איך הער אז די רבנים מאכן יעצט א זיגל פאר די כשר'ע שייטלן "שמירה משעת קצירה"...

מצורף קובץ

04

א טעלעפאן רוף יעצט באקומען פון קרית יואל אסרט שייטלעך

הרב אלישיב קבע: אין לחבוש פיאות נוכריות משיער טבעי
אברך שחזר מטיול בהודו סיפר לרבנים כי השיער ממנו עשויות הפיאות הנוכריות, בהן מתהדרות נשות מאה שערים, נגזר מראשן של נשים הודיות במהלך טקס דתי. לאחר בדיקת הדיווח, פסק הרב - הפיאות פסולות ואין ללבשן
אילן מרסיאנו


הרב יוסף שלום אלישיב, מנהיג הזרם החרדי-ליטאי ואחד מגדולי הפוסקים, הוציא אתמול (יום ה') פסק הלכה הקובע כי פיאות נוכריות לנשים, העשויות משיער טבעי, פסולות ואין לחבשן.



דברי הרב הופצו בכרזות שנתלו ברחבי הרחוב החרדי, ובמהרה ידעו כל הנשים – הרב הורה "לבער את הרע מקרבנו". עם היוודע דבר הפסיקה, החלו נשות מאה שערים לשרוף את פיאותיהן, וכבר בשעות הצהריים קשה היה למצוא ברחובות אשה חרדית כשעל ראשה פיאה שכזו.



תחילת הפרשה לפני כחודש, כאשר אברך ליטאי חזר מהודו ובפיו בשורה קשה. השיער, ממנו עשויות הפיאות, נגזז במהלך טקס הינדי אותו מבצעות הנשים המקומיות. "לאחר הטקס", דיווח האברך לרבנים, "מוכרות הנשים את שיערן, וכך הוא מגיע אלינו".



מזועזע מדברי האברך, החליט הרב לשגר להודו שליח מיוחד מטעמו. למשימה נבחר אחד הרבנים הליטאים החשובים, הרב אהרון דוד דונר, המתגורר בלונדון. הרב דונר טס השבוע להודו, שם גילה כי דברי האברך מדוייקים.



כאשר אישר דונר את הדברים באוזני הרב אלישיב, החליט הרב להוציא את פסק ההלכה החדש, האוסר על חבישת פיאות משיער טבעי. על אף שישנן פיאות המיוצרות באירופה, ואף בארץ, קיים חשש כי השיער בו נעשה שימוש מקורו בהודו, ולכן האיסור הוא גורף.



הקרב על הפיאה



מזה שנים מתנהלת בעולם החרדי מלחמה עיקשת סביב נושא פיאות הנשים. הרב עובדיה יוסף, מנהיג הזרם הספרדי, אסר על נשים לחבוש פיאה מטעמי צניעות. לעומת זאת, הרבנים האשכנזיים, בהם הן חסידים והן ליטאים, נוטים לאשר את חבישת הפיאה.



בעבר יוצרו הפיאות מחומרים סינתטיים, אולם במהלך השנים השתנתה האופנה ברחוב החרדי, והפיאות החלו להיות מיוצרות משיער טבעי. ככל שהלכו הפיאות והתהדרו, החריפה המלחמה בנושא, וחלק מהרבנים הספרדים אף חזרו והדגישו את האיסור שהטיל הרב עובדיה יוסף על חבישתן.



עסקי הפיאות לנשים חרדיות מגלגלים מאות אלפי דולרים בשנה. מחירה של פיאה משיער טבעי יכול להגיע עד ל-2000 דולרים ומעלה.

מצורף קובץ

קרעדיט לדוד חיים

מי ששאל פרטים

אז כך:
זה המקדש נמצא באנדרא וזה מקדש לאליל וישנו שזה אליל של הדת ההינדו. זה אחד המקדשים הכי חשובים בהודו. טריפאטי נמצא באנדהרא שבמזרח הודו יש שם 30000 מבקרים ביום ושש מאות ספרים שמקריבים השערות 24 שעות ביום כי חותכים את זה כמתנה לאליל וישנו.
המקדש מוכרים השערות תמורת יותר משתי מיליון דולר בשנה.

הנה תמונה של המקדש

מצורף קובץ

כנ"ל

קרדיט דוד חיים

מען שערט זיך

מצורף קובץ

נאכן שערן מאכט מען


לייענטס

http://balaji.sudarshana.org/tirupati-vows.htm



Tonsuring (shaving one's head)




The objective behind tonsuring (shaving one's head for the Lord) is to demonstrate that he/she completely surrenders his/her ego at the feet of the Lord. Pilgrims can have their heads tonsured at the Kalyanakatta (opposite the Annanadanam Complex). There are seventeen sub-centers for tonsuring. Pilgrims can also request to be tonsured at the cottages where they are staying.



Walking up the Hills

Many pilgrims walk up the hills to fulfill vows they have taken, for which Tirumala - Tirupati Devsthanam has constructed a footpath from Alipiri to Tirumala. It takes approximately two and a half hours to walk up the mountain.


Angapradakshinam

Angapradakshinam is when pilgrims lie prostrate, and then roll around the temple, chanting the Lord's name. The objective is to show their devotion to the Lord, and thank Him for protecting them. It is performed in the Vimana Pradakshinam, one of the pathways around the temple.

Pilgrims who wish to undertake the Angapradakshinam have to take a dip in the Swami Pushkarini, and reach the Main Temple Complex by 0200 hrs (through a special queue that starts from the PPC Sheds).

Angapradakshinam is generally restricted to the weekends (Saturdays and Sundays). It is also restricted when there is heavy in flux of pilgrims.

Tulabharam

Tulabharam is offering one's weight in coins or other items such as sugar, candy according to one's vows to the Lord. Tulabharam is generally performed for children. Pilgrims can weigh their offerings in the temple complex. The coins can be deposited in the temple hundi and other items can be handed over to the temple authorities present.

The queue for Tulabharam is the regular queue that starts from the Vaikuntham Queue Complex or PC Queue Complex.

Niluvudopidi

Niluvudopidi is offering to the Lord the ornaments, etc., that one is wearing when one takes the vow.

The objective is to sacrifice one's belongings to the Lord, with the philosophy 'what is mine is the Lord's'.

ווי זענען אונזערע אייגענע רבנים?

מישקיי ברענגט א באריכט פון ג'ורנאל
מיט א תירגום



צ'ט הפורום
פורומים > אקטואליה וחדשות > מישקיי ניוז > הג'ורנאל כותב טקס ע"ז בגזיזת השיער בהודו

נושא מחבר

8:7 13/5/2004 - נשלח ב
--------------------------------------------------------------------------------
אולי מישהו יתרגם את הכתבה הזאת מהעיתון הכי נחשב ומכובד בעולם, הוול סטריט ג'ורנאל, הכתבה מדהימה בפירוט טקס פולחן עבודה זרה בעת גזיזת שיער בהודו ובהקרבתו לאליליהם, שיער זה מיועד גם לתעשיית הפיאות.

TIRUPATI, India -- For two months, Pushpa's husband was ill with a high fever. When he finally recovered, she traveled 10 hours by bus to a temple here in southern India to thank Lord Vishnu in the best way she knew: by shaving her head.

Pushpa, who declined to give her last name, had her 32-inch locks cut off by a temple barber, a gesture intended to thank the deity for good fortune. The hair itself headed in a more secular direction: to an auction where hair brokers bid for it. Some strands bought at auction are made into hair extensions, which are sold to Western women for as much as $3,000 for a full head of hair.

The temple at Tirupati, one of India's busiest, is doing a brisk business selling hair. Many of the temple's 20 million visitors each year shave their heads in gratitude for some blessing in their life. Last year, the temple says it took in $5.6 million through hair auctions -- twice as much as the year before.

Although India is a small part of the global hair business, compared to the market leader China, so-called Indian temple hair fetches among the highest prices. Indian hair is generally finer than Chinese and more similar to much European and American hair, hairdressers say, making it the lock of choice for certain clients.

But few of the benefits of the global market trickle down to the women who provide the raw material. Unlike women in other countries who knowingly sell their hair for pocket money, those who get their head shaved at the temple don't receive payment. Some have no idea that their hair is being sold. "It's just waste," says a woman named Sandhya, of her 26-inch mane shaved to thank the deity for giving her a son.

The hair certainly looks like waste inside the "tonsuring" room, where devotees sit cross-legged on the floor, and bend their head forward to let a temple barber shave their scalp with a straight razor blade. Attendants mill about, collecting bundles of hair in dustpans and depositing it in large bins.

Temple officials say it's no secret that the hair is sold -- although that fact isn't advertised. The hair donation is "basically an indication of surrender of the ego," says Ajeya Kallam, executive officer of the foundation that runs the temple, one of the world's most visited religious sites. Pilgrims donate about $40 million in cash, jewelry and other items to the temple each year, he says.

One reason for their generosity: According to Hindu belief, Lord Vishnu borrowed money to celebrate his marriage and promised to pay interest on the debt. "Basically, the people are donating so he can pay off his interest," says Mr. Kallam.

The temple is one of the wealthiest religious institutions in India, with an annual budget of $120 million, Mr. Kallam says. The temple uses the money to provide free food and housing for pilgrims, as well to operate five hospitals, 12 colleges and other charitable institutions. In the past year and a half, the temple's marketing staff has been trying to modernize its hair sales to maximize its revenues.

"In the beginning, we were ignorant of the international hair market," says Mr. Kallam. "Now we grade and classify the hair and get a better price." He says the temple is beginning to explore ways to sell hair via the Internet.

One of the temple's largest hair customers is Mayoor Balsara, a goatee-sporting, British-educated resident of Bangalore. Mr. Balsara makes the bone-jarring, five-hour drive to Tirupati at least once a month to buy hair by the ton. Tirupati hair more than 16 inches long can sell for as much as $165 a kilogram (2.2 pounds), he says. Shorter hair goes for about $100 a kilogram.

Mr. Balsara says his biggest problem is supply. When he met a scientist at a party recently, he asked her, only half-jokingly, "Can you figure out how to grow hair?"

At Mr. Balsara's factory in Bangalore, the only sound is that of bracelets clinking as workers pull the temple hair through the long metal teeth of a hackle. With practiced movements, the workers sort the hair into piles by the length of each strand. A strand has about 200 individual pieces of hair. Once the strands are sorted, cleaned and fumigated, Mr. Balsara sends them to his sole customer, Great Lengths International in Italy.

Great Lengths founder David Gold buys hair from Mr. Balsara for about 30 cents a strand. At its factory near Rome, Great Lengths dyes the hair, attaches a patented keratin tip to each strand and ships it to international distributors who pay about $1.50 a strand. Beauty salons in the U.S. generally charge between $1,500 and $3,000 for the several-hours-long process of weaving a full head's worth of strands into a client's hair. "The salons make more money than we do," Mr. Gold says. Still, he's not making bad money. He says his annual revenues are about $70 million a year.

The U.S. imported $47 million of human hair from around the world last year, mostly for wigs and hair extensions, according to the U.S. Census Bureau's foreign trade division. At the high end of the market, the biggest competition to Indian hair is European hair, which is more expensive and more difficult to find. Still, it's not perfect for everyone. Susan Lipson, who specializes in procuring and inserting hair extensions for movies, says "European hair is too slick" for many actresses to use. That's why it's important, she says, to be able to choose from hair of many different textures.

Earlier this year, Ms. Lipson spent several months in Prague installing and maintaining Indian hair extensions for actors Hugh Jackman and Kate Beckinsale during the filming of a forthcoming adventure movie called "Van Helsing." At one point, Ms. Lipson slipped away from Prague to meet Drew Barrymore in Los Angeles to retouch her Indian hair extensions, dyed blonde, while she was shooting the upcoming film "50 First Kisses."

Mr. Gold, the Italian hair-extension maker, likes catering to the celebrity crowd. The day before his daughter's wedding in June, he was standing by the swimming pool at his Roman villa talking to the fireworks coordinator -- when he says he got an urgent call. Lisa Marie Presley needed some hair right away.

Ms. Presley was in London, promoting her debut album, and she needed a fresh batch of 18-inch hair extensions to attach to her own locks, Mr. Gold says. Within an hour, he says he had arranged for a bundle of hair to be delivered to her hotel room.

One day, Mr. Gold says, he wants his hair extensions to be a brand-name product. "I hope it will be like wearing a Fendi bag or a Gucci bag," he says.

The Wall Street Journal

yrmi

18:13 13/5/2004 - נשלח ב
--------------------------------------------------------------------------------
התחלתי לתרגם, נשבר לי באמצע.. אולי בהמשך..

כל זכויות התירגום שייך למיפעל תרגומי סורויט:

במשך חודשיים בעלה של 'פושפא' היה חולה בחום גבוה, כשסוף סוף הבריא, היא נסעה במשך 10 שעות באוטובוס להיכל בדרום הודו להודות ל'ישות' בצורה הטוב ביותר שהיא יודעת – גילוח ראשה.

פושפא – שסירבה להזדהות בשם משפחתה הורידה את התלתלים הארוכים שלה שאורכן 32 אינץ, כ(70) ס"מ, על ידי ספר ההיכל. ובזה העניקה פושפא תשורת הודאה לישות על טוב מזלה.

אבל = השיער עצמו מיועד לצרכים הרבה יותר חילוניים, היעוד שלה היא מכרז שסוכני שיער קונים אותה – יש מהשיער שנקנה במכרז שעשויים להגדיל את השיער של אשה בארצה"ב שעלותה לצרכן תסתכם ב3000 דולר לראש.

ההיכל בטריפואי הינו אחד מהיכלים היותר מלאים ועושה עסקים טובים ממכירת שיער – הרבה מתוך 20 מיליון המבקרים בכל שנה מגלחים את ראשם בהוקרה על איזה ברכה או אירוע שקראה בחייהם. בשנה שעברה היא הכניסה 5.6 מיליון דולר על ידי מכרזים אלו – כפול משנה הקודמת.

למרות שהודו היא רק חלק קטן מהשוק העולמי של שיער – בהשוואה למוליכה בעמף זה – סין – בכל זאת מחיריה יקרים יותר. השיער ההודי היא בדרך כלל איכותית יותר מהסינית ודומה יותר לשיער האירופאי והאמריקאי, אומרים בעלי המספרה, עובדא זאת משכנעת היטב לקוחות מסויומים.

אבל מעט מאוד מההטבות מגיעות לנשים עצמן שמספקות את חומר הגלם. שלא בדומה לנשים ממדינות אחרות שביודעין מוכרות את שערותיהן עבור דמי כיס, אלו שמגלחות את ראשן בהיכל לא מקבלות תשורה כלשהו, הרבה מהם אינן יודעות שהשיער נמכר בכלל, "זה בזבוז בסך הכל" אומרת אשה בשם סנדיהא, שגילחה 26 אינץ משערה בכדי להודות לישות על שהעינקה לה בן.

השיער בהחלט נראה כמו זבל, בחדר "התספורת" שם יושבים הדבקים המאמינים עם רגליים מלוכסנות על הריצפה, מכופפים את ראשם קדימה בכדי להרשות לספר ההיכל לגלח את ראשן עם סכין גילוח חד. עוזרים מסתובבים ברקע ואוספים כמויות של שיער בפחים של זבל ומניחים אותה בארגזים גדולים.

פקידי ההיכל אומרים שאין זה סוד שהשיער נמכר - - למרות שהעובדא הזאת אינה מתפרסמת. מתנת השיער בעצם אינה אלא "אינדיקציה לשחרור האגו" אומר 'אגיה קאלם' – פקיד האקסיוטיבי של המוסד שייסד ומנהל את ההיכל, אחד מהמקומות הדתיות היותר מבוקרות בעולם, עולי רגל תורמים בערך 40 מיליון דולר בשנה במזומן ותכשיטים ושאר מוצרים הנדבים להיכל בכל שנה. הוא אומר.

http://sribalaji.com/offering-hair.htm

פון קטלא קניא

לרבים השואלים
טרם אתחיל לדבר און נאָך אײדער איר הײבט אָן צו לײענען לאָמיך אײַך פֿאַרזיכערן אַז אין קטלא קניא איז נישט דאָ קײן שום חשש פֿון תקרובת עבודה זרה. שױן די לעצטע פֿיר און צװאָנציק שעה זינגן מיר אַלע מײַנע פֿאַרבינדונגן מאַשינען און מען פֿרעגט מיר צי קאַליאַנאַ קאַטאַ און קטלא קניא זענען קרובים און צי מיר זענען נישט אפֿשר מחותנים און צי איך בין פֿון די חוסטער קאַלאַניאַס אָדער פֿון די שיניעװע. ממילא בין איך מוסר מודעה אַז מיר זענען נישט פֿון דער זעלבע גזע, מיר זענען נישט געגאַנגן אין דער זעלבער חדר און מיר זענען נישט פֿאַרבינדן נישט בזה און נישט בבא. אַצינד קען איך רוּיק שלאָפֿן אַז איך שטײ נישט צו פֿאַרלירן מײַן מנין און אי"ה אױף שלש־סעודות װעט מען װײַטער קענען מאַכן אַן אלקינו.

דאָס זענען אַלעס גוטע װערטלעך איבערצודעקן דער סקאַנדאַל און דער עקלהאַפֿטיקײט פֿון די לעצטע פּאָר טעג. איך װײס נישט צי מען דאַרף װײנען אױף דער טפּשות פֿון די מאַסן צי אױף דער רשעות פֿון די פֿירער. היות ס'איז ברוך השם דאָ גענוג טפּשות בײַ די פֿירער און אױך פֿעלט נישט רשעות בײַ די מאַסן װעלן מיר שױנען אונזערע טרערן כּי רבים הם און תופֿס זײַן אומנות אבותינו און לאַכן.

הײבן הײבן זיך אָן די שאלות בײַ אַ ראַבײַ דונער, אײַנע הער ראַבינער פֿון דױטשלאַנד װאָס אַ דאַנק דער רציחה פֿון פֿראַנץ פֿערדינאַנד אין סאַריײַבױ האָט ער אָפּגעשאָקעלט זײַן פּױלישקײט צו װערן אַ יעקע. אין דער פֿאַרלױף פֿון יאָרן איז ער אָנגעקומן קײן ענגלאַנד און עובר געװען אױף לא תחרוש בשור וחמור יחדיו און געװאָרן אַ מישלינג פֿון אַ יעקע מיט אַ ליטװאַק. צוריק מיט אָנגעפֿער אַ יאָר האָט מען דעם ראַבײַ דונער דערװעלט אַז ער זאָל זיצן אױף רבנות שטיל אין אַנטװערפּן. אָבער װיבאַלד אַז מען האָט געװעלט פֿאַר זײַן קאַנדידאַטיע און דערצו זענען געװען געגענערס האָט ער ברוב ענותנותו אָפּגעזאָגט דאָס רבנותשאַפֿט. איז ער דערנאָך געבליבן װי אַ הינדל אָן אַ שוחט און ער האָט אָנגעכאַפּט דער חלף אין דער האַנט און זיך גענומן צום עבודה. און װער האָט פֿאַרדעם מורא צו האָבן? נו װער? אַזױ װי די גמרא זאָגט אױף ייִדן נאָך אַן פֿליענדיקע שטערן אַז די װאָס זענען געװױנט אין מכּות זײ דאַרפֿן פֿאָרכטן די ערשטע, אַזױ זענען פֿרױען מיט אַן אַרבײַטסלױזע רב.

האָט ער זיך גענומן צו די שײטלן. כּמה מעלות טובות למקום עלינו און װעלכע מעלה שטײגט דען איבער דער שײטל? כּבודו הרמה איז אַריבער געפֿאָרן קײן אינדיע און דער רעשט װי מען זאָגט איז היסטאָריע. היסטאָריע איז אָבער נישט קײן קלײניקײט, שאל אביך ויגדך, און מען דאַרף דורכטון על מה ולמה יצא הקצף? אַנשטאָט זיך טענהן צי עס איז יאָ תקרובת צי נישט לאָמיר באַהאַנדלן די באַהאַנדלונגן פֿון די כּלי קודש װײַל אַז שיחת חולין של תלמידי חכמים צריכין לימוד איז כּל שכן האַרבע איסורים.

קומט צו גײן אַ שלוחא דרחמנא און ער פֿאָרט אַראָפּ קײן אינדיע בודק זײַן דער חשש איסור דאורייתא. װאָס הײסט דער פּסוק זאָגט דאָך וירד ה' לראות מאַכט רש"י אַז דיינים דאַרפֿן גײן אַלײן בודק זײַן, און אײַ דער פּסוק זאָגט אױך ושפֿטו העדה והצילו העדה אַז אַפֿילו אײנער זאָגט לזכות טאָר מען נישט הרגנען, שױן רעדסט דאָך װי אַן עם־הארץ. דאָרט רעדט מען פֿון הרגנען מענטשן און דאָ רעדט מען דאָך סך־הכּל פֿון אַביסל פּרנסה װאָס איז סײַװי באַשערט מראש השנה ועד ראש השנה. על כּל פּנים איז אונדזערע הער ראַבינע אַריבער קײן אינדיע און געמאַכט זיבן חקירות און זיבן דרישות װי מען קען פּטור װערן פֿון די שײטלן װאָס האַלטן אין אײן לענגער װערן און רחמנא לצלן װער װײסט װוּ זײ װעלן זיך אױסלאָזן. װיפֿיל איסורים האָט מען שױן געמאַכט און ס'העלפֿט אַ רעטעך. ער האָט זיך געפּלאָגט און ענדלעך האָט ער געשאָסן אַ קאָטער. ער האָט געפֿונען אַן עקזאָטישע נײַע איסור װאָס זײַט אליהו האָט זיך געקריגט מיט איזבלן האָבן נאָך עבודה זרות נישט אָנגעמאַכט אַזעלכע צרות פֿאַר פֿרױען. שױן צענדליקע מאָל װאָס מען אסרט שײטלן מחמת אביזרײהו דגילוי עריות װאָס איז יהרג ואל יעבור, אָדער װי מען זאָגט אױף ענגליש, 'שײַטעלס טו קיל פֿאָר', און ביז אַ מעת לעת זענען די צעטלעך איבערגעקלעבט מיט אַ לויה פֿון אַ דלפֿון און אַ פֿרישע ספֿר פֿון אַן אביון. יעצט אָבער האָט מען געפֿונען עבודה זרה און דאָס װעט קנאַקן. און אַז ס'װעט אײנער זאָגן אין איסור חל על איסור װעט מען אים באַלד ענטפֿער שוטה שבעולם, לעבור עליה בשני לאװין.

איז געקומן צו לױפֿן אונזערע ראַבינער. אתי ואייתי, אַ פֿאַריקטער מיט אַ פֿאַרוק און ער האָט זיך געטראָפֿן מיט דער מלאך חבלה װאָס שומרט דער טיר פֿון גיהנום און װי די מרגלים האָט ער געברענגט צו שלעפּן שײטלן אױף שטאַנגן און געזאָגט ושם ראינו את הנפֿילים, מיר האָבן אַלײן געזען װי ס'פֿאַלט אַראָפּ דער האָר. נאָר מיר קענען אײַך נישט זאָגן דער נאָמן פֿון דער עבודה זרה װײַל ושם אלהים אחרים לא תזכּירו על פּיך, מיר האָבן נישט געקענט אַרײַן גײן אין דער לשכּת הגזית טאַקע אין קאַליאַנאַ קאַטאַ װײַל עס איז אַ בית שעובדין בה עבודה זרה נאָר מיר האָבן מברר געװען וזה פּריה, גיט אַ קוק אָן דאָס איז דער האָר.

איז געגאַנגן דער אפֿרתי, װי דער תרגום יונתן זאָגט גברא פּליג, און איבערגעגעבן פֿאַר זײַן גורו װאָס דער הער ראַבינער האָט אים איבערגעגעבן און מען האָט באַשלאָסן אַז האָר לחמא עניא, אַז האָר בבזתא, האָר בשביא און האָר במלקיותא, איבער האָר מעג מען שלאָגן און ברענען און קאַליע מאַכן דער לעצטער פּרנסה װאָס מען קען האָבן אין דער זײַט װאָס מען דאַרף זיך צו דעם נישט אױסבילדערן, מען קען עס פֿירן פֿון דער הײם, די מוכסין קענען דערפֿון נישט אױסגעפֿונען װײַל ס'איז הײמישע קליענטן און נשים צדקניות קענען עס טון װען זײערע מענער זיצן און שטײגן. ברא כּד חטי אבוהי לקייה אָבער נשי כּד חטי שלאָגן זײ די מועצת גדולי התורה וחכמיה וסופֿריה װאָס זײ האָבן בירושה אַז לו תהיה לאשה כּל ימיו און אַז מען נײט אַ פֿרױ פֿאַרדינט מען אַ פֿרױ. גדול כּבוד הבריות שדוחה לא תעשה שבתורה איז געזאָגט געװאָרן פֿאַר מאָדערנע ייִדן װעמן די צדיקי עולם נעמן אַרום און קישן װיבאַלד זײערע װײַבער גײן אינגאַנצן אָן שײטלן און דאָס איז פֿיל פֿיל בעסער װי חלילה דינען עבודה זרה. רעדט אױך נישט פֿון הפֿסד מרובה װײַל אַז זײ האָבן קײנמאָל נישט פֿאַרדיענט װי קענען זײ װיסן װאָס ס'מײנט פֿאַרלירן? הפֿסד מרובה בײַ זײ מײנט די גזירות פֿון דער רעגירונג און צו דעם מעג מען אַלעס טון װי מען זאָגט דרײַ מאָל אַ טאָג ומלכות הרשעה מהרה תעקר.

לסיום הענין איז גדולה הסרת השײטלן יותר פֿון אַלע איסורים ביז הײַנט. ברוך השם ס'איז געלונגן, כּבוד שמים איז נתרבה געװאָרן און ס'איז מקויים געװאָרן לעין כּל ובכל אלהי ההודויים אעשה שפֿטים און װי בײַ קריעת ים־סוף שטײט דער גאַנצער װעלט און גאַפֿט אַז ביז אַ מעת לעת נאָכן איסור האָט סאָניאַ גאַנדי געװינען די װאַלן. כּידוע איז זי נאָך קײנמאָל נישט געגאַנגן אַ שײטל פֿון תקרובת און טאַקע פֿאַרדעם, אַזױ װי בײַ יעל אשת חבר הקיני, זענען די זכותים פֿון פֿרױען בײַגעשטאַנען שאף הם היו באותן הנס און דער באַשעפֿער האָט געברענגט אַ ישועה פֿאַר הודו דורך אַ פֿרױ.

הודו לה' קראו בשמו.

בייביפיש,
איך האב נישט געליינט וואס די שרייבסט פון קטלא קניא,
אבער איך האב שוין אמאל געליינט זיינע גרויסע פיקחות...
איך מיין אז ווער עס איז אינטערעסירט עס צוליינען ווייסט די אדרעס פון זיין וועב זייטעל, אונזער עולם אפילו די פארווייטיקטע עולם וואס האבען געכאפט שלעק פון זייערע מלמדים, זענען נישט אינטערעסירט צו הערען קטלא'ס מיינונג, דעריבער איז נישט ראטזאם דאס אהער צושטעלען, אזוי ווי מ'ברענגט נישטא קיין אנדערע דברי ניאוף וגידוף, אויב דו ווילסט דווקא צוצייכענען דערוועגען קענסטו ברענגען א לינק און שרייבען אז דאס איז 'קטלא קניא'.

<דאס איז מיין מיינונג און די מיינונג פון א שיינעם טייל פון די פארום>