אז מרעדט שוין פון אלטע אויסגעוועפטע ווערטלעך פון יענקל מילער;
אמאל איז א איד געגאנגען ערב יום כיפור מיט א כפרה און די רעכטע האנט, און א סליחות און די לינקע האנט, און ער האט זיך פלוצלינג איבערגעקאצקעט, די סליחות איז געפלויגען אויף איין זייט, די כפרה אויף די צווייטע, געט ער זיך א רוף אן, "אין כאן לא מחילה ולא סליחה ולא כפרה".
|
|