הגם איך בין היבש פארנומען אין די צייט, ס'טייטש יאך האב גענומען א זאך אויף מיר וואס יאך האב קיינמאל נישט געוואלט, איר ווייסט דאך אלע אז יאך גלייך זעהר נישט קיין כבוד, און יאך זעה טאקע אז קיין גרויס כבוד איז דאס נישט, כמאמרם ז"ל עבדות אני נותן לכם, אבער דאך יאך קען נישט אפלאזן מיינע קהלה מעמבערס, ממילא על איך ענפערן.
תבלה איז טייטש אז ס'זאל פארוועלקט ווערן, דאס איז אזא ברכה אז מ'זאל נאך דערלעבן די צייט ווען די בגד עט חרוב ווערן.
די צווייטע שאלע וואס דו האסט געפרעגט אויף דעם מגן אברהם איז אזוי, שהחינו אויף א מצוה הבא מזמן לזמן, אין הכי נמי מצות לאו ליהנות ניתנו, אבער די שהחינו איז איבער די נשמה, וואס זי מעג יא הנאה האבן פון די מצוה, וואו באקאנט מפי ספרים וסופרים, איז יעדער צייט וואס קומט א יום טוב, קומט אראפ השפעות נפלאות, אויף וואס די נשמה ווארט די גאנצע צייט, און מ'קען דאס נישט נעמען אליין, דאס הייסט מ'קען נישט שאקלען לולב אין חנוכה, ממילא איז דאס א פרייד פאר די נשמה, ממילא מאכט מען א שהחינו, אזוי ווי מ'מאכט א שהחינו אויף פירות, ווען די גוף האט הנאה.
יאך ווייס אז יאך האב זיך נישט אזוי גוט מסביר געווען, אויב האסטע פארשטאנען הרי טוב, אז נישט פרעג איבער שעם זיך נישט, געדענק לא הבישן למד.
 |
|
|
