אוי וואו בין איך

יארן צוריק איז מיר אויסגעקומען צו וויילן אויף די הייליגע סעזאן (ימים נוראים) אין איינע פון די פארשטופטע געגנטער אין רורעל-אמעריקע.

ביום צום גדליה האב איך געהאט איבריג צייט, בין איך געגאנגען באזוכן איינע פון די לאקאלע האלב-אידישע תלמוד תורה'ס אין די געגנט.

פאר מיר - א נתחנך אין איינע פון די פילצאליגע היימישע מוסדות - איז געווען ווילד פרעמד זייער גאנצע צוגאנג צו חינוך בכל פרטיה ודקדוקיה, איז מיר אבער געפאלן איין געוואלדיגע מעשה וואס איך האב דארט בייגעוואוינט, און די מוסר השכל דערפון האב איך ערשט יעצט ארויסגענומען:

דער מנהל דארט איז אויפגעקומען מיט א געוואלדיגן רעיון - באמת נישט אוועקצומאכן - אז לרגל די הייליגע טעג זאלן אלע קינדער זיך פארנעמען נישט צו וואטשן TV פון ראש השנה ביז נאך יום הכיפורים. אלע קינדער האבן באקומען אזא צעטל אונטערצושרייבן.

איין אינגל הייבט אויף זיין האנט און רופט אויס: איך קען נישט אונטערשרייבן!

מיט גרויס ווינדער פרעגט אים דער מנהל: פארוואס?

"ווייל מיר האבן נעכטן נאכט - מוצאי ראש השנה - געהאט א הערליכע משפחה פארברענג ביים טעלעוויזשען"...

מיינע אויערן האבן געגריצלט, איך האב נישט געגלייבט וואס איך הער... מוצאי ראש השנה, נישט קיין גרעסערע דאגה ווי וואטשן טעלעוויזיע????

אבער ליידער קוק איך מיך אן היינטיגע צייטען, בין איך דען בעסער??? אדרבה, טויזענט מאל ארגער חלילה...

גייט נישט דורך קיין מוצאי שבת, מוצאי יום טוב, ערב שבועות, מוצאי פסח, די זעלבע אינטערנעט רח"ל???

געוואלדדדדדדדדדדדדדדדדדדדדדד!!!

וואו בין איך???

איך גלויב אז ער עסט יעצט א טעלער טשאלענט (לויט יענטאאש אז יעדעמס פעוואריט איז טשאלענט)

טייערע מנהל די ווייסט שוין ווי די ביסט? זאל איך מאכן א סורטש אויף גאאגל? אדער דארף מען גאר מאכן א "ארענדש אלערט"?
לאז אינז וויסן וואס עס טוט זיך מיט דיר איך בין היבש נערוועס און איד גלייב אז אנדערע זענען אויך נערוועס