| נשלח ב-20/6/2005 22:14 |
|
| |
דעבאטע: איז דער טשולענט דער גאנצער שבת?
וואס א פראגע אוודאי אז יא, אלעס דרייט זיך ארום דעם טשולענט, איר זענט שוין אמאל אהיימגעקומען פרייטאג און געגעבן א קוק צו די פיש איז גוט געלונגען??, די אייער??, די קאמפאוט??, איר קוקט נאר אויפן טשולענט......
די זעלבע זענט איר שוין אמאל אויפגעשטאנען שבת צופרי און געקוקט וואס די פיש, אייער אדער קאמפאוט מאכן???, מען קוקט נאר אויפן טשולענט, שמעקט יא, שמעקט נישט, שמעקט צו שטארק, יעדער האלט זיך פאר א גאנצע מבין אויפן טשולענט, קיינער האלט זיך נישט פאר קיין מבין אויף די פיש.....
בקיצור איך האלט אז אפילו אויב די גאנצע סעודה זאל זיין געשמאק, ס'זאל זיין א הערליכער בעל תפילה ביים דאווענען, א הערליכע וועטער, אויב די טשולענט האט געפלאפט איז דער שבת א דורכפאל....
אדרבא וואס האלט איר????
|
|
|
|
| נשלח ב-3/2/2006 07:50 |
|
| |
ביי מיר איז די טשאלענט די גאנצע מוצאי שבת...
תוקן על ידי - שנאפס - 03/02/2006 7:49:08
|
|
|
|
| נשלח ב-3/2/2006 01:05 |
|
| |
נישט פאר לאנג צוריק געזעהן דעם מלך הייד פארק עסן א קאנטענער טשולענט, אוי איז דאס גוט געווען, דער קעניג איז ממש בעפאר געווען הונגעריג ווי א בער, אזוי האט ער מיר אליינס געזאגט (געשריבן)
|
|
|
|
| נשלח ב-2/2/2006 23:19 |
|
| |
איך ענדיג יעצט עסן א טעלער טשאלענט.
|
|
|
|
| נשלח ב-20/12/2005 02:24 |
|
| |
א שיינע קשיא פארן דיין דריקט,
ער פרעגט מיך וואס אין זיין טשולענט ליקט,
די איינציגע דיון לכף זכות זאגן מ'קען,
אז דער דיין טוט אזויפיל רויט זען,
אז אין זיין אייגענעם טשולענט אליין,
טוט אים שוין נישט אנגיין.
תוקן על ידי - יענטאאש - 20/12/2005 2:30:06
|
|
|
|
|
| נשלח ב-20/12/2005 01:34 |
|
| |
גאנץ גוט צוגעטראפן
איך על דיר זאגן אפן
אבער וואס איז די רויטע דארט
דאס פארשטיי יאך שוין נישט קיין ווארט
אבער מאכט נישט אויס
דיינע אויגן לויפן דיר ארויס
|
|
|
|
| נשלח ב-19/12/2005 04:37 |
|
| |
נישט קיין ווינדער פארוואס די קוקסט אזוי אויס,
באט עס מכט נישט אויס לכבוד שבת וויפל עס גייט
גיט שבת אוי ויי שרייטזשע אידעלעך גיט שבת
|
|
|
|
| נשלח ב-19/12/2005 01:27 |
|
| |
כאב באקומען פון עימיצין אזא תגובה ערגעץ וואו פון די הרי אררט, היות יאך קען נישט אזוי הויך צוריקשרייען על איך דאס שרייבן דא, וויל ער זאל ער עס ליינען וויל ער נישט דאן זאל ער טוהן וואס ער וויל.
"כ'מיין ס'פאסט נישט צו שרייבן אויף א עסן אז דאס איז דער עולם הבא אליינס, אויסער אויב מאכלי שבת האבן טאקע אזא קדושה ווי יין משומר און דג לויתן" עכל"ק.
כ'מיין יאך פארשטיי דיך נישט, ווייסטע דען נישט די קדושת פון אכילה אום שבת קודש? דאס איז דאך העכער העכער אלע ענינים, כ'שטעל זיך פאר אז דו זאגסט דעם כגונא, רעדט מען דארט פון דעם דאווענען, צלותיה דמעליה שבתא, ווערט געברענגעט אין ספרים אז די עסן איז נאך העכער, ווי ס'שטייט אין זוהר, למיכל סעודתא דמטרוניתא, וואס פארשטייסטע? ס'שטייט אז שבת קודש מעג מען זיך אפילו די תאוות נאכגעבן, אזוי ווערט געפסק'נט, דאכצאך די ספר הייסט מנחת שבת, אויב געדענק איך גוט.
|
|
|
|
| נשלח ב-19/12/2005 00:00 |
|
| |
גראדע בין איך נאך נישט געווען ווען די שמועס האט זיך אנגעהויבן, אבער היות סיז נאך אקטועל, ס'שטיינס געזאגט סיז היינט זונטאג, די טשולנט איז נאך אין פרידזשעדער, סאו על איך אויך זאגן א מיינונג.
ביי מיר איז די פיש פונקט אזא ענין וואו דער טשאלענט, איך מיין די פיש שפילט אויך אין מאגן ביז דינסטאג, די זאך איז נאר אז סיז א גאנצער טשולענט אין די קישקעס, טשאלענט, אייער, פיש, פאפיטעס, אביסל שנאפס, דריי באטלעך הייניקן אדער מער, וכו' וכו', סאו מאכט נישט אוועק די אנדערע מאכלים.
דער דאיען האט א מנהג אלע ערב שבת טועם צו זיין די פיש צו סיז געלונגן, ביים דאיען'ס טיש, איז די פיש עסן א גאנצער מעניו, מ'עסט די פיש פאר באלד א האלבע שעה, א שטיק סעלמאן, א שטיק קארפ, און נאדיר א שטיק ווייט, (דאס איז מנהג אבותיה), און ווער רעדט נאך פון די געפילטע מיט די חריף דערויף דאס איז ממש מעין עולם הבא, ווער רעדט נאך ווען דעם דאיען פאלט ביי אריינצובאשטעלן כריין, דאן איז דאס לעילא מכל ברכתא, די רביצין ווייסט שוין כאס וועשאלעם נישט אריינצושיקן די פיש אין א פיש טעלער, נאר אין אזא גרויסע טשאלענט-פלייש טעלער, אויב נישט דאן איז דא אויסזיכטען אריבער צורופן א שלום בית עקספערט אינמיטן וואך.
סאו מאכט נישט אזוי אוועק די פיש, דאס איז א גרויס חלק פון דעם שבת קודש, כ'זאג נישט אז צופרי נאך עסן ביי קידוש צוויי קענס הערינג איינע א שמאלטץ אין איינע א מאטיאש, און צומאל אויך א פיקעלד, וואס יעדע קאמפאני רופט דאס אנדערש, איינער שטיגליץ איינער פיקעלד וכו' כו', און פארשטייט זיך ביי די פיש אזוי ווי נעכטן, דאן איז דער עיקר די גרויסע טעלער טשולענט, וואס באשטייט פון באנדלעך, גערשטלעך, א גוט שטיקל פלאנקן, און ווי אויך א צוויי שטיקלעך מארעך, און נישט פארגעסן א גרויס סלייס מעל קוגל, מיט אביסל ביטערע איגערקעס אין די זייט, מיט כריין, דאס איז נישט מעין עולם הבא דאס איז דער עולם הבא אליינס, אבער ווי פריערט געזאגט נישט אוועקמאכן די פיש ח"ו.
איך העט ווען גערעדט אויכעט פון די אייער מיט די געדינסטע צוויבל, און א האלבע טעלער לעבער, מיט פאפריקא רויטע און גרינע, און צומאל א טאמעטע, אבער דאס איז שוין נישט בכדי כתיבה אויף דער מינוט, פענסטער עט נאך טאנען אז איך פארדריי אשקולות.
סאו האט מיר אלע א פרישן זונטאג.
תוקן על ידי - התאחדות - 19/12/2005 0:08:55
 |
|
|
|
|
| נשלח ב-18/12/2005 23:22 |
|
| |
עס איז א נחת צוציקוקן ווי אזוי דער המון עם דא רעדט פון "טשאלענט".
|
|
|
|
| נשלח ב-24/6/2005 19:15 |
|
| |
גם-זו:
דו ביסט זיס ווי אן אמעריקאנע ירושלימ'ער קוגעל! (די ארגינעלע ירושלמי קוגל זענען צו פעפעריק פאר מיר).
|
|
|
|
| נשלח ב-24/6/2005 05:16 |
|
| |
יא יא יענטאאש ביזט גערעכט, טשאנט איז א גיטע זאך סיאיז
געוואלדיג אין די הימלען אריין,העפעס מעין עולם הבא אוי
איז דאס גיט.
צאנט איז גוט זאך, סיי פאר שחרית און סיי נאך שחרית אין
מיטן ליינען פאר מפטיר און אויך נאך הפטרה און די בעסטע
איז צו מפטיר זיין מיט א פלעשל ביר. (נישט אין פסח גירעט)
ווי האטהער גזונגען בארן שיינק?!
"סי גיט פאר מיר
סיגיט פאר דיר
סי גיט פאר ידער היינעם.
גיט פאר גרויס
גיט פאר קליין
סי לאכט צו יעדן היינעם."
און אזוי וואייטער און וואייטער ביז צו דעם שטיקל:
"באשפריצט מיט פעפער און זאלץ"
און דא שטעל איך זאך האפ, ריכטיג ריכטיג צאנט איז זייער
א גוטע זאך, האבער נאר מיט איין תנאי אז סי דא מיט וואס
צוצוגיין צום טיש.
דער ריבער די הערשטע שאלה פרעקצאך ווי אזוי מאכט איר דער
צאנט לייגט איר אריין ארבעס? בונדלאך? וויפל אסאך אדער
ווייניג? ניצט איר ביים צאנט בשר בקר אדער אינער פלייש?
באפעפערט איר דעם צאנט אדער נישט? ווייל איך מיין אז דער
בעסטער צאנט איז א גפעפערטן מען דארף נאר אכטן געבן זאל
האס נישט זיין "צו" גיפעפערט (האטקע דא אסטו התירוץ
אויף דאיין שווערע קשיא אין ירושלמי.)ווייל טאמער יא
וועט האס האבן הטעם פון א יענטאאש.
תוקן על ידי - גם_זו - 24/06/2005 5:18:31
 |
|
|
|
|
| נשלח ב-23/6/2005 17:53 |
|
| |
בןהרחמן(א קינד א רחמנות נעבעך...):
דו מיזט מיר מוחל זיין באמת, הערשט יעצט הייב איך אן דיך צו שוינען, איך קען מיך פארשטעלן וויאזוי דו שפירסט, א גאנצע וואך עסטו נעבעך (געצווינגענערהייט) אלטע טשאלענט, ס'איבלט דיך שוין, קומסטו דיך אביסל אויסלופטערן אויף 'היימישע שטותים' און ווידעראמאל טשאלענט!.....
באמת אנטשולדיגט, איך ווייס נישט וויאזוי איך קען דיך איבערבעטן, אפשר א טעללער 'טשאלענט' וואלט גוט געווען?...
נאמעןלאזער:
א גוטער פוינט, איך האב אויסגעלאזט נאך אסאך פוינטס, איך האב נאר געוואלט עפענען די דעבאטע, און איך האב אוועקלייגט די איבעריגע ראיות איך זאל דאס קענען נוצן שפעטער אין די דעבאטע 'כיהודא ועוד לקרא', ווייסט וואס איך מיין יא?.......
|
|
|
|
| נשלח ב-23/6/2005 16:55 |
|
| |
Hutkh, youre angry with ben because he unofficially insulted his wife about a chulent situation, you'd be surprised (or not) how many yingeleit measure de gantze gelungenkeit of their wives and their friends' wives completely based on her ability to shtel tzi a chullent. Yenta, I'm actually surprised that you failed to mention this fact in your chullent intro post
|
|
|
|
|