| נשלח ב-6/11/2005 20:31 |
|
| |
שאלה אויף די וואך: לך לך.
וואו איז די מקור צו זאגן די ברכות פון צופרי , הנותן לשכוי.... הנותן ליעף כוח, שטייענדיגערהייט??
מן הדין דארף מען עס זאגן ביים אויפשטיין, ביים אנטון די קלייד, די שיך , וכו'. וואס דאן איז עס זיכער נישט שטייענדיג.
|
|
|
|
| נשלח ב-5/6/2006 21:40 |
|
| |
יואאאאאאאאאאאאאאאאאאאאאאא
איך זוך נישט געשמאקער'ס שאלות אויף פרשת לך..............
איך זוך קרעמער'ס
נידער מיט דעם אשכול פונעם מפתח
|
|
|
|
| נשלח ב-13/11/2005 04:43 |
|
| |
די אויבנדערמאנטע ווארט איז געדרוקט אין סוף ספר מהרי"ד מ'בעלזא זי"ע.
|
|
|
|
| נשלח ב-11/11/2005 21:11 |
|
| |
די משנה איז כלאים פרק ז' משנה ד'ה'
ועיין שם בספר אנשי שם.
|
|
|
|
| נשלח ב-11/11/2005 02:36 |
|
| |
אז חיים חייקל קען פרעגן, קען דער גראף ענטפערן: אומרים בשם האדמו"ר מ'בעלזא לפרש נוסח קידוש לבנה, אלמלי לא זכו ישראל להקביל פני אביהם שבשמים אלא פעם אחת בחודש דיים, אמר אביי הלכך צריך למימרא מעומד. דהנה ברכת קידוש לבנה הוא ספק ברכת הנהנין וצריכין לישב כשמברכין, או ברכת המצות וצריכין לעמוד באמירתו. והנה ברכת המצות אין צריכין לברך בכל פעם ופעם, אבל ברכת הנהנין אסור ליהנות מן העוה"ז בלא ברכה וצריך לברך בכל פעם שאוכל, וכיון שאומרים שאי"צ לברך אלא פעם אחת בחודש, שמע מינה שהוא ברכת המצות, ולכן אמר אביי הלכך צריך למימרא מעומד.
|
|
|
|
| נשלח ב-11/11/2005 02:07 |
|
| |
'חיים חייקל דער פשוטער וואסער טרעגער' וועט זיך אויך ערלויבן צו פרעגן א שאלה פאר די קרעטשמער'ס:
תנא דבי רבי ישמעאל אלמלא לא זכו ישראל להקביל פני אביהם שבשמים אלא פעם בחודש דיו. אמר אביי הלכך צריך למימרא מעומד. פרעגט חיים חייקל: וואס פאר א פארבינדונגס האט איינס מיטן צווייטן? ווייל אפי' איינמאל אין חודש וואלט דאס אויך געווען גענוג דעריבער דארף מען דאס זאגן שטייעדיג???
|
|
|
|
| נשלח ב-10/11/2005 23:58 |
|
| |
dear sir, first of all forgive me for not capitalizing the first letters or the ones that belong to be in capital letters, it's just that i'm out of my mind and i have no 'gedild' to do that.
anyway, about that 'mishnayos' shailah of yours, if it's in mishnayos, i already saw it, and as a matter of fact, i do remember such a thing, but to go now and search all 13 chalukim of my yuchin iboaz... well it'll take me too much time, and i won't have time to serve our kraitchme as much as i like.
so... i'm out
|
|
|
|
| נשלח ב-10/11/2005 22:31 |
|
| |
I'm sorry for using English as my language, especially in that torah ashkoll, but because I'm temporary out of my office, so you people will have to forgive me.
Now to the point, I know that there multiple printing mistakes in lots of seforim, but the one I stressed is different in many aspects.
1. that in the whole mishneis there isn't any other time such a mistake.
2. and there is a explanation in one of the meforshim there on the spot.
3. and its not just in the mishna itself, the same thing is in all the meforshin.
So y cant you guys try to find it????
|
|
|
|
| נשלח ב-10/11/2005 22:30 |
|
| |
אינעם ספר החינוך דפו"י, איז דא א סדרה צווישן פר' משפטים-תרומה ס'הייסט פר' אם כסף
|
|
|
|
| נשלח ב-10/11/2005 22:26 |
|
| |
אין הל' רבית איז פארהאנען איין סימן מיט צוויי מספרים סי' קס"ח-קס"ט!
|
|
|
|
|
| נשלח ב-10/11/2005 21:02 |
|
| |
ר' קרעמער. רוב פון די זאכן זענען פאראכטן געווארן ביי די רמב"ם'ס הוצאת פרנקל. דוק ותשכח.
|
|
|
|
| נשלח ב-9/11/2005 20:40 |
|
| |
א גוטן טאג הרב שיינהייט;
אויף דיר קען מען ממליץ זיין: פרשה זו 'יפה' נדרשת...
עס זענען דא פארשידענע אזעלכע אינטערסאנטע זאכען.
צב"ש אין רמב"ם פעלט אמאל א הלכה, איין הלכה איז ו' און די אנדערע ח' (לאו דוקא די צוויי אותיות, איך געדענק נישט פונקטליך וואו און וועלכע).
|
|
|
|
| נשלח ב-9/11/2005 20:22 |
|
| |
לערנענדיג נעכטן מיין טעגליכ'ן פרק משניות, האב איך אנגעטראפן גאר א אינטערסאנטן זאך.
דהיינו, איין משנה וואס פארמאגט צוויי אדרעסס'ן. (דאס הייסט אנשטאט עס זאל זיין למשל משנה א' שטייט משנה א'ב')
איך מיין אז איז די איינציגסטע מאל אין גאנץ ששה סדרי משנה אזא זאך.
יעצט לאמיר זעהן ווער עס האט דאס שוין באמערקט אמאל, און ווער קען צוברענגן א תירוץ.
|
|
|
|
| נשלח ב-7/11/2005 04:34 |
|
| |
היות מיינע כאשיווע כאוויירים כאווריי הבעסדין האבן מיר געבעטן מאכמאס לוי סאגירי מיפניי עיש, וועל איך דיר דא ענפערן על ראשון ראשון ועל אחרון אחרון.
ביי אונז אין בעסדין ווערט יעדע זאך פראטאקאלירט, פונקטליך וואס די בעלי דין האבן געטיינעט, איז מעמיילע זאג נישט אז איך האב פראבעצירט א מיישע עס איז נישט עפעס א הפקר וועלט, מ'וועט צו דיר נאך שיקן דעם שאמעס ער זאל דיר באקלאפן פארן נישט פאלגן דעם פעסאק.
איך האב באמת נישט געוואלט פארציילן ברבים אז דו גייסט כאפן אבער איך האב זיך נישט געקענט איינהאלטן סיז שוין א קלא דעלוי פאסיק.
איצט צו דיינע טענות, דו שרייבסט:
=ערשטנש: דו האסט נישט געגעבן רעכט פאר נחמן נאטע פשוט ווייל נחמן נטע איז נישט געווען גערעכט און נחמן נטע האט אליין מודה געווען דערין אז דו האסט געטיינעט אז ער איז נישט גערעכט=
איך האב טאקע געשריגן אבער ביחלאל נישט חי וקים, ווייל ס'וועט מיר ממילא נישט העלפן, נחמן נטע איז שוין נישט באגלייבט ווייל איך זעה אז ער האט מיט דיר געמאכט א יד אחת כדי מיר ארויסצושטופן פון בעסדין, איך האב דאס געהערט פון ערשטע האנט ,
ווייטער שרייבסטו:
=צווייטנש: לא היו דברים מעולם איך בין נישט געווען אין דין תורה פריערדיגע וואך און איך האב קיינמאל נישט געהרט אף מיין לעבן אזא נאמען נח נחמ נחמן נטע און איך ווייס נישט ווי אזוי מרופט עם בכלל.=
האסט דאך אקארשט געשריבן אז איך האב געשריגן, אלא מיי מוז דאך זיין אז דו ביסט אונטערגעקויפט פון דיין זייט, איצט קענסטו שרייען חי וקים סיוועט דיר גארנישט העלפן, צווייטנס ווען דו דארפסט דיך אנווארימען ווייסט שוין גאנץ גוט ווי אזוי מ'רופט איהם, ווייניג מאל הערט מען אינגאנצן דארף ווי אזוי דער געוואר עלים שרייט נ נח נחמ נחמן נטע ברענג מיר שוין געהילץ.
ווייטער טענה'סטע:
=דריטנש:נישט איך האב געשריגן חי וקים חי וקים נאר גאר דו ביסט געווען דער שרייער פרעג נחמן נטע ווי אזוי ער האט אויס געפלאצט פון געלעכטער ווען ער האט דיר גערט שריין חי וקים געב מיין געלט חי וקים געב מיין געלט יא דו שייגאץ איינער וואס איז מיט לא יקח... =
דאס איז שוין נישט שיין פון דיר, איך האב דיר געבעטן דו זאלסט נישט פארציילן ברבים, נו אזוי פירסטו דיך אויף, זאלסט וויסן ווען נישט דאס וואלט איך געווען שטיל, אבער ההכרח לא יגונה.
איצט צום ענין דיין גאנצער פשט'ל פון הנותן לשכוי איז נישט אויסגעהאלטן על פי הלכה, סיהאט נישט קיין שום שייכות מיט נהנין, אפילו אין שוהל איז עס אויך א ברכת הנהנין, מ'זאגט עס שטייענדיג ווייל סיז נישט יעמאלט געווען קיין נידריגע עמודים -אזוי ווי היינט פאר די רביים- ממילא האט דאס דער בעל תפלה געזאגט שטייענדיג, ומשם נשתרבב המנהג איך פיר זיך טאקע דאס צו זאגן זיצענדיג.
והיה בזה שלום למר ולתורתו

 |
|
|
|
|
| נשלח ב-7/11/2005 04:16 |
|
| |
נא.נא..נא..נא עס גייט נישט אזוי וואס מיינסטו אתאחדות
עס עפעס א הפקר וועלט דו וועסט פראבעצירן מיישעס און מיר אזוי באשמוצן ברבים.
ערשטנש: דו האסט נישט געגעבן רעכט פאר נחמן נאטע פשוט ווייל נחמן נטע איז נישט געווען גערעכט און נחמן נטע האט אליין מודה געווען דערין אז דו האסט געטיינעט אז ער איז נישט גערעכט,
צווייטנש: לא היו דברים מעולם איך בין נישט געווען אין דין תורה פריערדיגע וואך און איך האב קיינמאל נישט געהרט אף מיין לעבן אזא נאמען נח נחמ נחמן נטע און איך ווייס נישט ווי אזוי מרופט עם בכלל.
דריטנש:נישט איך האב געשריגן חי וקים חי וקים נאר גאר דו ביסט געווען דער שרייער פרעג נחמן נטע ווי אזוי ער האט אויס געפלאצט פון געלעכטער ווען ער האט דיר גערט שריין חי וקים געב מיין געלט חי וקים געב מיין געלט יא דו שייגאץ איינער וואס איז מיט לא יקח...
און ביטע דארפסט מיר נישט געבען רעכט איך ווייס אליין אז איך האב רעכט יא יא מ'פיהלט האס ביי דיין גרעפסענען דער גערויך פון דעם שנאפס לויפט מיר נאך ביז איינט...
קענסט שרייען פון היינט ביז מארגן "חי_וקים", ס,וועט דיר גארנישט העלפן...!!!
|
|
|
|
| נשלח ב-7/11/2005 03:43 |
|
| |
חי וקים
דו ביסט דאך א גבר אלים, מיר שלאגן זיך נישט מיט דיר, דערמאן זיך וואס איך האב געכאפט פאריגע וואך פון דיר, נאך די דינתורה מיט נחמן נטע ווען דו האסט געשריגן חי וקים אז די האסט באצאלט פארן געהילץ, און איך האב געגעבן רעכט פאר נחמן נטע'ן.
ממילא אוודאי זענט איר גערעכט
|
|
|
|
|