| נשלח ב-18/12/2005 04:12 |
 |
| |
~~~פראגע אויף פרשת וישב~~~
א גיטע וואך.
אזויווי איך זעה אז קרעמער איז נאכנישט דא,
וועל איך אנפאנגען מיט די פראגע פון די וואך.
(קרעמער, כ'האף אז די ביסט נישט ברוגז אויף מיר.)
אזויווי איך קען נישט קיין מדרשים און ראשונים {אנפאנג וואך זעכער נישט} וועל איך פרעגן פלעין א טייטש ווארט.
וואס טייטשט "כתונת פסים"?
|
|
|
|
| נשלח ב-26/12/2005 18:07 |
|
| |
קרעמער;
Just for your information
אויפן שער-בלאט אין ערוך שטייט אז דער וואס האט צוגעלייגט די הגהות צום ערוך האט געהייסן ר' בנימין, און ער איז געווען פון די גרושי שפאניע.
|
|
|
|
| נשלח ב-25/12/2005 08:20 |
|
| |
פענסטער;
יישר כח פאר די מראי מקומות. (לידיעתך; דער "אידיש" פון ערוך איז אויך נישט פונעם ערוך אליינס, און אפילו נישט פון דעם מגיה (בנימין?) נאר פון א דרוקער וואס האט דאס שפעטער צוגעלייגט).
==
תירוץ אויף די שאלה פון די וואך: וויאזוי האט געהייסן פוטיפר'ס ווייב?
זליכה (סדר הדורות בשם ספר הישר).
|
|
|
|
| נשלח ב-25/12/2005 03:57 |
|
| |
קרעמער;
איך האב דעם ערוך יא געטראפן און אונזער 'משנה למלך' געדענקט זייער גיט (איין מיסטעיק האט ער געמאכט, די ערוך טייטשט נישט וואהל נאר וואלע...)
ער ברענגט כמה ראיות אז מילת איז טייטש וואל, איינע פון די ראיות איז די גמרא וואס די האסט צוגעברענגט מס' שבת דף י' "מילתא אלבושייהו יקירא" ועוד כמה ראיות, און דעס וואס די האסט אראפגעברענגט פון ערוך אז מילת איז א נאמען פון אן אינזל שטייט נישט פון ערוך אליינס, נאר פון איינער וואס האט צוגעלייגט הגהות צום ערוך.
ווי אויך האב איך גיזעהן אז די "מזרחי" זאגט אויך אז כלי מילת איז וואל, ער ברענגט אויך אסאך ראיות צו דעם, (נישט אלע ראיות האב איך פארשטאנען) ער פרעגט אבער פון די גמרא "מילתא אלבושייהו יקירא", און ער פירט אויס ואפשר יש לחלק בין מילתא למילת.
======
גיפערליך;
קודם א ברייטן שלום עליכם (וואס איז געווען אזוי 'געפערליך' אז די האסט דיך געמוזט באנוצן מיט דעם ניק?...) קוק אריין אין אור החיים הקדוש שרייבט ער אז יוסף'ס הצלחה איז באשטאנען פון דעם אז קודם איז ער געווען א פראסטע עבד, אין דערנאך האט אים פוטיפר אויפגענומען צו זיך אינדערהיים, און נאכדעם האט ער אים גענומען אלץ פערזענליכע משרת.
 |
|
|
|
|
| נשלח ב-23/12/2005 09:03 |
|
| |
אז איך בין שוין דא לאמיך אויך עפעס אריינרעדן.
איך האב אמאל געהערט גאנץ א גוטע דיוק דער פסוק זאגט ויהי יוסף איש מצליח, און וואס איז געווען זיין תפקיד יענער תקופה, אן עבד ביי פוטיפר, נו וויאזוי איז שייך צו זאגן א איש מצליח אויף א ביליגער עבד וואס האט ער שוין געקענט טון אז ס'זאל רוען דארט הצלחה? מאכן ליים? פאשערען די פערד? מיסטיגן פעלדער?
איש מצליח איז געאייגנט צו זאגן אויף א גרויסער ביזנעסמאן א דעוועלאפער א אינוועסטאר וכדומה אבער אויף א קנעכט, ווער קוקט דען אויף זיין זייט ?
|
|
|
|
| נשלח ב-22/12/2005 23:26 |
|
| |
שערקויעך קרעמער פאר'ן טרעפן און ברענגען דעם זוה"ק.
אגב, די מפרשי התורה ברענגען אלע ארויס דאס וואס דער רמב"ן זאגט, אז באמת דארף די תורה נישט דערמאנען נישט פטירת רבקה און נישט פטירת לאה, איי פארוואס רבקה'ס פטירה שטייט יא? און אויב עס שטייט שוין פארוואס נאר ברמז?
זאגן זיי (כמדומה דער בחיי) אז באמת וואלט רבקה'ס פטירה אויך געווען נישט געדארפט שטיין, אפי' נישט ברמז, נאר וויבאלד ער וויל מיר לאזן הערן אז דער אויבערשטער איז געקומען מנחם זיין יעקב אבינו, ווי ס'שטייט ויברך אותו דרשן'ען פון דעם חז"ל שבירכו ברכת אבלים, איז אז מיר האבן שוין א סיבה פארוואס די תורה דארף שרייבן פטירת רבקה ווערט שווער פארוואס נאר ברמז, אבער דאס איז זיכער אז אויב איז נישט דא קיין שום ספעציעלע סיבה דארף דאס אינגאנצן נישט שטיין.
|
|
|
|
| נשלח ב-21/12/2005 23:00 |
|
| |
זרח / איין ס.;
איך האב געפונען א תירוץ!!!
זעהט אין זוהר הקדוש (חלק א' דף קנ"ח ע"א) הייליגע ווערטער איבער די פארהוילנקייט פון מיתת "לאה אמינו":
וכל עובדוי דלאה באתכסיא אינון, בגיל דעלמא עלאה איהו באתכסיא ולאו באתגליא, ובגין כך לא אדכר מיתתה דלאה כמיתתה דרחל, ותא חזי דהכי הוא ודאי, בגין דעלמא עלאה כל מלוי באתכסיא, ועלמא תתאה כל מלוי באתגליא, בגין כך אתכסיא לאה במערתא דכפלתא, ורחל בגלוייא דאורחא, דא בסתרא ודא באתגליא
אין אידיש: אלע מעשים פון לאה זענען פארהוילן, ווייל זי איז רומז אויף די העכערע וועלטן וואס דארט איז אלעס פארדעקט, דערפאר ווערט איר מיתה נישט דערמאנט אין די תורה, און דערפאר איז זי באהאלטן געווארן אין מערת המכפילה, משא"כ רחל ליגט אויף אן אפן פלאץ אינמיטן וועג, ווייל רחל איז די אונטערשטע וועלט, און לאה די אויבערשטע.
יישר כח פארן אויפברענגן די שאלה, אזוי האב איך די זכיה צו וויסן נאך א שטיקל תורה.
|
|
|
|
| נשלח ב-21/12/2005 22:49 |
|
| |
אייןסאטמאר:
איך מיין אז איר האט מיר נישט פארשטאנען.
איך האב נישט געזאגט אז דער רמב"ן זאגט דאס, דאס זע איך אויך ופשוט הוא, איך האב נאר געוואלט זאגן בדרך אפשר א קרעפל תורה... אז דער רמב"ן וויל דא מיט די ווערטער אפשר 'מרמז' זיין די פטירת לאה וכמ"ש לעיל, און אויף דעם ארויף האב איך געשריבן אז לפי דברי הרמב"ן בפ' וישלח שטימט דאס נישט, און ס'איז אויס קרעפל...
|
|
|
|
| נשלח ב-21/12/2005 22:23 |
|
| |
דער רמב"ן זאגט נישט דא אז די תורה וויל מרמז זיין מיתת לאה, והא ראי' ער זאגט רחל ולאה, און רחל דארף ער זיכער נישט דערמאנען, ער זאגט נאר אז די מציאות איז געווען אז רחל ולאה האבן שוין נישט געלעבט וועגן דעם ריפט ער זיי נשי אביו.
כנעלנ"ד
|
|
|
|
|
| נשלח ב-21/12/2005 21:16 |
|
| |
שקויעך אייןסאטמאר און קרעמער פאר די מ"מ.
אייסאטמאר:
דיין תי' אויפן זוה"ק שטימט, ווייל לויט די חשבון השנים איז טאקע ארפכשד געשטארבן בשנת ב' אלפים צ"ו, און די מעשה מיט הרן איז געווען בשנת אלף תתקצ"ח, דאס הייסט מיט אן אכט-און-ניינציג יא פריער.
באמת א שקויעך נהנתי.
בנוגע מיין אגב'דיגע שאלה, פארוואס די תורה פארציילט נישט פטירת לאה.
וויל איך אגב'דיג מעיר זיין א זאך, און איך וואלט הנאה געהאט צו הערן עפעס א גוטן תירוץ.
בפ' וישלח ווי דער פסוק פארציילט אונז וועגן די פטירה פון דבורה מינקת רבקה, זאגט דארט רש"י וזל"ק: נתבשר שם באבל שני, שהוגד לו על אמו שמתה וכו', ולפי שהעלימו את יום מותה שלא יקללו הבריות כרס שיצא ממנו עשו, אף הכתוב לא פרסמה.
פי', אז וועגן דעם דערציילט אונז נישט די תורה וועגן פטירת רבקה, ווייל דער עצם פטירת רבקה האט מען מעלים געווען, כדי נישט אויפצוברענגן ביי מענטשן די זכרונות פון רבקה'ן, ווי דער שטייגער איז ביי א מענטש וואס שטארבט אז מען הויבט אן אויפברענגען די גאנצע ביאגראפיע פונעם נפטר, ווייל אז מענטשן וועלן אנהויבן רעדן פון רבקה'ן, וועלן זיי זיך באלד אויך דערמאנען אז זי האט אזא קינד ווי עשו און מען וועט איר אנהויבן שעלטן, און דעריבער מהאי טעמא האט דאס דער פסוק אויך נישט געוואלט אראפרענגען.
ביי לאה איז דאך לכאורה נישט שייך געווען דער חשש, טא אויב אזוי פארוואס איז דאס דער פסוק נישט מזכיר?
(לויטן רמב"ן דארט איז נישט אזוי שווער די קשיא, ווייל דער רמב"ן דארט נאך וואס ער ברענגט אראפ רש"י'ס פשט זאגט ער וזל"ק: והנה גם לאה לא יזכיר, אבל הכוונה להם מפני שהזכיר המיתה ברמז ותלה הדבר במניקתה, וכיון שדבר בה למה הסתיר הענין ולא גלהו?
פי' דער רמב"ן איז מחולק מיט רש"י, און ער מאכט א הקדמה, אז באמת דארף דער פסוק אינגאנצן נישט דערמאנען די פטירה פון רבקה, והא ראי' ווייל פטירת לאה שטייט אויך נישט, די קשיא שטעלט זיך נאר אז רש"י זאגט אז דער פסוק דערמאנט דאס יא, נאר ברמז, טא אויב אזוי ווערט שווער אויב שוין יא דערמאנען פארוואס נאר ברמז? פארוואס נישט געהעריג בגלוי?
ועיי"ש מ"ש עוד על רש"י ומה שמתרץ לדרכו.
לפי"ז ווערט אבער צוריק שווער. ווייל אויב איך וועל זאגן אז דארט ווי די תורה דערמאנט דאס ברמז מיז איך שוין דערנאך פארשטיין פארוואס טאקע די תורה פארציילט דאס נישט געהערעג, טא אויב אזוי שטימט נישט מיינע אויבנדערמאנטע ווערטער, אז אפשר וויל דער רמב"ן דא, בפ' וישב, מיט די ווערטער: ויתכן כי בחיי רחל ולאה יקרא אותן שפחות ופלגשים ועתה מתו ולקחם לנשים, מרמז זיין פטירת לאה כנ"ל.
ווייל אויב זאל דאס ווען זיין ריכטיג, פארוואס דעמאלט דערמאנט דאס טאקע נאר די תורה ברמז?
אלא מאי שטימט נישט מיין קרעפל תורה...)
|
|
|
|
|
| נשלח ב-21/12/2005 20:47 |
|
| |
איין......;
"המאור" איז נישט נאר דיין חומש, ס'איז אויך מיין.
|
|
|
|
| נשלח ב-21/12/2005 19:34 |
|
| |
קרעמער גערעכט, עס שטייט אין רא"ש, אין מיין חומש (המאור) שטייט עס איינס לעבן אנדערן האב איך געמאכט א טעות.
זרח מיט דיר האב איך אויך געמאכט א טעות, דער תירוץ אויפ'ן זוה"ק איז אז ער רעדט נאר פון נאכ'ן מבול, ווערט קשה םון ארפכשד וואס פון די חשבון השנים איז ער געשטארבן פאר זיין טאט'ן, אויף דעם איז די תירוץ אז ווען מ' וועט אויסרעכענען קומט אויס אז ארפכשד איז געשטארבן נאך הרן.
אין טעות אחר טעות אלא למעט.
|
|
|
|
| נשלח ב-21/12/2005 01:05 |
|
| |
זרח;
דאס אז בנימין איז געווען צו אינג פאר אזא שיינע מלבוש, שטייט נישט אין דעת זקנים, נאר אין פירוש הרא"ש על התורה.
|
|
|
|
| נשלח ב-20/12/2005 22:33 |
|
| |
אייןסאטמאר:
קודם שעקויעך פארן תי'.
וואו איז דער דעת זקנים?
דער תי' כשלעצמו איז ריכטיג, ווייל בנימין איז געווען אינגער פון יוסף בערך אכט-ניין יאר.
דער ספורנו ברענגט א טעם אויפן כתונת פסים פאר יוסף, ווייל, לאות שיהיה הוא המנהיג בבית ובשדה עיי"ש.
בנוגע דיין תי' אויפן זוהר, פארשטיי איך נישט.
די מעשה פון תובל קין איז דאך געווען פארן מבול, און הרן איז דאך געווען נאכן מבול?
אגב, פארוואס שטייט טאקע נישט אין די תורה די מעשה פון פטירת לאה, אזוי ווי ביי רחל?
(אפשר איז דאס געווען די כוונה פון דיין ערשטע קשיא?)
|
|
|
|
| נשלח ב-20/12/2005 22:02 |
|
| |
דער דעת זקנים זאגט אז בנימין איז נאך געווען צו קליין, ער וואלט פארשמירט א שיינע קלייד.
בנוגע דעם זוהר, סארי איך האב פארגעסן, איך האב געזען א תירוץ איך געדענק נישט ווי אז די מעשה מיט קין'ס הארגענען תובל קין איז געווען נאך ווען הרן איז געשטארבן, אפילו עס שטייט שפעטער, אבער אין מוקדם.
|
|
|
|
| נשלח ב-20/12/2005 21:41 |
|
| |
אייןסאטמאר:
איך פארשטיי נישט דיין פראגע, דער פסוק זאגט דאך דעם טעם, וישראל אהב את יוסף מכל בניו כי בן זקונים הוא לו.
איי פארוואס טאקע האט ער מער ליב געהאט יוסף ווי בנימין?. איז לויטן פשט פון רמב"ן, כי מנהג הזקנים שיקחו אחד מבניהם וכו' איז נישט קיין קשיא, ווייל ער האט זיך געדרייט תמיד נעבן יעקב, ווי דער רמב"ן זאגט דארט דאס לשון, נשען על ידו תמיד לא יפרד ממנו.
---
BTW, אין אנפאנג די בראשית סדרה'ס ערגעץ, האסטו געשטעלט א קשיא פונעם זוהר אויף וימת הרן על פני תרח אביו וכו'.
האסט מיך געלאזט הענגען מיט די קשיא, און גארנישט... איך ווארט נאך...
האסט אפשר געזען אדער געהערט עפעס א גוטן תי' דערויף?
איך בין מקבל א תי' פון דיינע חי' אויך...
|
|
|
|
|
