מיין באזוך אין ארץ ישראל

A1 מר. טאגליכט.

איך האף אז די קומענדיגע פארזעצונג וועט קומען שנעלער ווי די יעצטיגע.

ידידך י"י

טאגליכט, ריזיק, איך קען זאגן איך האב שוין אויך פיל מאל געזעהן וואונדערליכע השגחת פרטית ביין פליען, וואס קודם קוקט עס אויס אז מיט דעם גייט מען דערלייגן, ולבסוף איז דאס ממש געווען די טובה, נו זאל שוין זיין גוט פאר אידן.

טאגליכט קיפ און, ווי ניד מאר.

מוראדיק,

איך גיי עס אריינשיקן צו מעלות , "פון אייגענער ערפארונג"...

געוואלדיג!

אסאך מאל זעט מען השגחה פרטית אזוי בולט אז מען ווערט צוטומעלט ווי געניט דער פון אויבן פירט אונז!

מיר האבן שטארק הנאה פון דיין מעשה, און מיר ווילן הערן נאך!

שוין וועט מען ווייטער פארזעצן אביסל, לויט וויפיל די צייט וועט ערלויבן

איז אזוי איך האב נאך נישט פארענדיגט מיין חלק פונעם פליען, איך האב אויסגעלאזט אן אינטערסאנטע פרט, אזוי ווי איך האב א באקאנטשאפט מיט די ליפט ליניעס, האב איך געקויפט די טיקעטס, נישט ביי איין קאמפעני אויף איינמאל, נאר איך האב געקויפט צוויי ספעשלס, איינס ביי אמעריקן, און א צווייטע ספעשל ביי בריטיש עירוועיס, געווענליך לוינט זיך נישט אזוי צו טוהן ווייל די פעקלעך קענען אסך מאל ווערן צומישט, נאר אזוי ווי איך האב באשטעלט מיינע טיקעטס ממש צוויי טעג פארן פליען, און נישט וועלנדיג צאלן די הויזן האב איך געקויפט צוויי ספעשלס, למעשה איז עס געווען א גרויסע טובה מן השמים, וואס איז? איז אזוי בריטיש עירוועיס, קען מען איינטשעקן פיר און צוואנציג שעה פארן פליען, נישט קיין חילוק ווי די פליסט, משא"כ אמעריקען, מיט אלע אנדערע אמעריקאנע אירליינס, קאן מען נישט איינטשעקן נאר אויב דו פליסט אין די קאנטינענטל יוניידעט סטעיטס אר קענעדע, (ענד ווירזשין איילענדס אויב ווייסט עטץ ווי דאס איז ווייל איך ווייס נישט), שוין, מיטוואד אינדערפרי גיי איך צו צום קאמפיוטער און איך הייב אן די איינטשעקן פראסעס, ביי די סיט סעלעקשן איז מיר ארויף געקומען, אז אזוי ווי איך האב באשטעלט די טיקעטס זייער שפעט, ממילה קען איך נישט אויסוועלן קיין אנדערע סיט, און איך מוז נעמען וואס זיי געבן מיר, און זיי גיבן מיר די סיט 34F וואס איז פינקט א מיטן סיט, אזוי איך האב נשיט געדארפט יענע סיט, האב איך געגעבן א האק צו די סייט, נאך פארן איינטשעקן, טראכטענדיג אז איך וועל פרובירן שפעטער נאכאמאל, אפשר וועט  מיר געלינגען אן אנדערע סיט.

ארום צוויי אזייגער נאכמיטאג, גיי איך נאכאמאל ארויף אויף זייער זייטל, און איך פרוביר נאכאמאל מיין מזל, און להכעיס, ווייטער די זעלבע סיט, שוין האב איך באשלאסן, זיי מיר געבענטשט, און געקרישמעליינט, איך וועל אין ערעפארט שוין עפעס פרובירן צו טוהן, און איך האב צוגעמאכט זייער זייטל, אוםאיינגעטשעקט,

ווען איך בין אנגעקומען אין ערעפארט, זאג איך פאר די וואס טשעקט איין אז מזאל שיקן גלייך די פעקלעך, TLV און איך ווייז איר מיינע קאנפירמעשאנס, יא אלעס שטימט, זי פאקט ארויף א סטיקער פון וואן ווארלד (אויב איר ווייסט וואס דאס איז) אז די פעקל דארף פארן גלייך קיין TLV, איך האב איר געבעטן אז זי זאל מיר איינטשעקן ביי בריטיש אויך, האב זי מיר געענטפערט אז זי קען נישט ווייל איך האב געקויפט עקסטער די טיקעטס, און איך וועל מיזן איינטשעקן אין לאנדאן, בלית ברירה האב איך געטראכט וועל איך מיזן איינטשעקן אנליין פארן ארויספארן, ווייל לויט מיין עקספיריענס, איז די דאזיגע פלייט פון 6:45 שפעט יעדן טאג מיט ארום א האלבע שעה,שפעט איז שוין געווען, ווייל איך בין געשטאנען ביי די טשעק אין באלד א שעה צייט אין די ליין, בין איך שנעל געלאפן צו די סעקיורעטי, דארטן האבן זיי שטארק געוואלט וויסן כדרכם ( ביי טערמינאל 9 אדער 8 די אנדערע ווייס איך נישט) וואס סליגט און די שווארצע באקסעלעך, און די קאשן, איך האב זיי (שוין צום צוואנציגסטן מאל) שיין מסביר געווען אז דאס ניץ איך ביים פרעיען, זיי זענען נישט צופרידן געווען פון די ענטפער און האבן למען השם געמוזט נעמען אזא ווייסע שמאטעלע, און ארום ווישן, און אריינלייגן אין מאשין, און אזוי האבן זיי מיר אדורך געלאזט.

ווען איך בין אנגעקומען צו די געיט, האט מען שוין געהאלטן אינמיטן בארדן, און איך דארף נאך איינטשעקן, מיין טיקעט איז געווען נומער איינס אויף די רייעס (ווער סקען זיך אויס ביי AA וועט פארשטיין וואס איך מיין) אלס שטענדיגער פליער, איך האב שנעל ארויס געשלעפט מיין לעפטאפ, און יאלא אריין צו בריטיש, א טשעק איין, און געגאנגען בארדען, פארשטייט זיך אז א פרינטער האב איך נישט געהאט האב איך נישט געקענט ארויספרינטן קיין בארדינג פעס, איך בין שנעל געלאפן צום געיט, און פארשטייט זיך נאך אריינגעכאפט צו קויפן א קארטן צוגרעטליך, הרב דשובוי שליט"א, און יאלא צום פליגער, פארשטייט זיך אז איך בין שוין אנגעקומען דער לעצטער, זיי האבן שוין געוואלט אויסרופן מיין נאמען ווי איך בין.

איך בין ארויף אויפן פליגער, און זיך מסדר געווען אויף מיין פלאץ. זיך אויסגעשטרעקט אויף פינף סיטץ אין געכאפט א פיינעם שלאף, בייייייייייייייייייייייייייזזזזזזזזזזזזזזז לאנדאן, ארום א שעה פארן לאנדן און LHR האב איך מיר אויף געכאפט, אין זיך געגרייט צום לאנדן, פארשטייט זיך אז די פליגער איז טאקע אנגעקומען מיט ארום א דריי פערטל שעה שפעט, אזוי אז איך האב נישט געהאט נישט מער ווי א שעה צום קאנעקשן, און ווער סקען זיך אביסל אויס מיט די עירפארט אין לאנדאן ווייסט אז צווישן טערמינאל 3 און 4 נעמט בערך פינף און פערציג מינוט, אנקומענדיג, בין איך גלאפן צום באס צו טערמינל פיר, איך בין אנגעקומען צום באס סטאפ זעה א ריזיגע ליין שטיין, און די זייט זעה איך ווי א עירפארט געהילף פירט א אינוואליד ל"ע, און גייט אריין אין עלעוועטאר, איך טראכט נישט קיין סך, אין איך מארשיר אויך אריין אין עלעוועטאר, אזוי בין איך גלייך אנגעקומען דער ערשטער צום באס, ווען איך בין אנגעקמען צו טערמינאל 4 זעה איך ווידער א ריזיגע ליין ביי די סעקיורעטי, און צו מיין מזל האב איך פארגעסן מיין עקסעקיוטיוו קארטל אינדערהיים, ממילה וואלט איך געמוזט שטיין אין די לאנגע ליין, אינמיטן הער איך אויסרופן אז די פלייט וואס פליעט קיין א"י פארמאכט מען שוין די טירן ביז 10 מינוט און ווער סקומט נישט אן וועט מוזן פארן מיטן קומענדיגן פלייט 8 אזייגער ביינאכט, סאיז מיר געווארן ביטער ווי די גאל, און איך דריי מיר נאך דא און א בארדינג פעס,

מה עשה הקב"ה, איך בין צוגעגאנגען צו איינעם דארטן און געזאגט אז איך האב נאך נישט מיין בארדינג פאס, וואס זאל איך טוהן, זאגט זי מיר קום מיט מיר, און זי שטעלט מיר אריין ביי די פעסט טרעק, ביז א מינוט בין איך שוין געווען ארובער, איך לויף שנעל צו צו די קאונטער בעטן מיין בארדינג פעס, זעה איך דארטן שטיין נאך עטליכע אידן, וואס זענען געקומען מיט מיין פליגער שטיין פארלוירן, וואס איז, אמעריקען האט פארגעסן זיי איינצוטשעקן און JFK און בריטיש טענה'ט איך האב שוין נשיט קיין פלאץ אלע סיטס האט מען שוין אוועקגעגבן פאר די סטענד ביי, אונז האב מיר מער נישט קיין פלאץ, און עטץ מוזט ווארטן ביזן קומענדיגען פלייט, וואס סאיז אכטע פארנאכטס.

איך בין שנעל צוגעגאנגען צו איינעם, און געזאגט אז איך האב שוין איינגעטשעקט, אבער איך האב נאך נישט קיין בארדינג פאס, וואס איך זאל טוהן, יענער גיט א טשעק אין קאמפיוטער מיין נאמען, און יא ער האט מיר געטראפון איינגעטשעקט, ער האט מיר געגעבן מיין בארדינג פעס, און מיט די נשמה בין איך געלאפן צום געיט,

אויפן פליגער האב איך אריינגעטראכט וואס סאיז דא פארגעגאנגען, ממש השגחה פרטית, ווען איך פרינט ווען ארויס די בארדינג פעס, וואלט איך געבליבן סטאק אין לאנדאן, ווייל די ליין ביי סעקיורעטי איז געווען זייער לאנג, ווען טשעק ווען איין ביי אמעריקען, וואלט איך ווייטער געבליבן סטאק, אזוי ווי די אנדערע אידן דארטן, וואס האבן איינגעטשעקט ביי אמעריקען.

פארזעצונג קומט