"יארמור רב"... ... זאגט:

א טיפזיניגע קשיא פון ר' יענק'ל, לייגטס צו קאפ:

די גמ' זאגט און מס' קידושין, קידשה בתמרה הרי זו ספק מקודשת, חיישי' שמא שוה פרוטה במדי.
ווידעראום אויף אן אנדערן פלאץ זאגט די גמ', נתנה היא ואמרה היא מקודשת האדם חשוב, פארוואס זאג איך נישט אז יעדערע זאל זיין מקודשת מספק חשש שמה הוא אדם חשוב במדי?

נא, ווער ס'האט געקאפטשאט זאל אויפהייבן די האנט! 

יא, די תורה'דיגע מאמרים פון יארמער רב האבן א ספעציעלע חן... דאס זענען די דברי תורה וואס ער זאגט פאר די חתנים תלמידי חכמים, וואו ער פארציילט נישט סתם די "נארישע דזשאוקס"...

איינס האב איך געהערט פון אים פאריגע וואך - איין מינוט - נישט פאריגע וואך - אייגענטליך 14 יאר צוריק (אויכעט מפה קדשו).

ער איז אמאל געזעצן מיט עטליכע אידן פרייטיג צונאכטס, און פארציילט ווערטלעך כמנהגו בקודש, לקיים מה שנאמר: וקראת לשבת עונג. זעלבטפארשטענדליך אז דער עולם האט זיך געקאטשעט, לקיים מה שנאמר: כולם ישבעו ויתענגו מטובך.

גייט אדורך אן עלטערער אנגעבלאזענער איד, און האלט אים פאר: היתכן, ר' יאנקל? ווי שעמסטו זיך נישט צו זיצן פרייטיג צו נאכטס, אזא געהויבענע צייט, און שיסן דזשאוקס און מאכן ליצנות? וואו איז דיין ערנסטקייט? איז דען דאס אויסגעהאלטן??

זאגט ר' יאנקל: פארוואס דען נישט? נישט נאר פרייטיג צו נאכטס, נאר אפילו אום יום כיפור, בעיצומו של יום, מעג מען אויך מאכן ווערטלעך!

וואס רעדסטו? - שרייט דער אלטער באגאבונד - פון וואנעט נעמסטו אזעלכע דברי בלע?

וואס הייסט, זאגט ר' יאנקל, ס'איז א בפירוש'ע גמרא!!

דהיינו? - פרעגט דער אלטער, און אלע ארומיגע שפיצן זיך אן די אויערן זיכער מאכן נישט צו פארפעלן קיין ווארט פון דעם אינהאלטסרייכן שמועס.

אט האט איר: די גמרא זאגט אין בבא מציעא, און עס ווערט אראפגעברענגט להלכה אין רמב"ם (ספר משפטים הלכות טוען ונטען פרק ו'): אמר לו בפני עדים, מנה לי בידך, אמר לו הין, למחר תבעו בדין והביא עדים, וטען ואמר משטה הייתי בך, ואין לך בידי כלום וכו' פטור.
 
ד.ה. למשל אז ראובן זאגט פאר שמעון: שמעון, הערסט? דו קומסט מיר א מנה! און שמעון איז זיך מודה, יא, גערעכט איך קום דיר טאקע! צומארגנס שלעפט ראובן דעם שמעון צום בית דין, און טענה'עט אז ער איז אים שולדיג א מנה, און ער ברענגט אפילו עדים אז ער האט זיך נעכטן מודה געווען. קען זיך שמעון ארויסדרייען און זאגן "משטה הייתי בך"! איך האב סתם געמאכט חוזק פון דיר, איך האב עס נישט געמיינט ערנסט, איך האב נאר געמאכט א ווערטל, א וויץ! איז די הלכה אז מ'קען נישט מחייב זיין שמעון אויף דעם באזיס און אויף די עדות, ווייל מ'נעמט אן אז ס'איז טאקע בלויז בלויז געווען א וויץ, און ראובן מוז זיך אפירקראצן בעסערע באווייזן, ווי מ'פסק'נט "המוציא מחבירו עליו הראיה".

איצט איז אזוי - דרייט דער יארמער רב שליט"א מיטן פינגער - אלמלא ווען מען טאר נישט מאכן וויצן אום יום כיפור, העט ווען די גמרא געדארפט זאגן, במה דברים אמורים, ווען זאג איך אז מ'נעמט אן דעם תירוץ פון "משטה הייתי בך" אז איך האב בלויז געמאכט ליצנות פון דיר - בכל ימות השנה; אבל ביום הכיפורים לא, יום כיפור נעם איך נישט אן דעם אויסרייד, וויבאלד מען טאר נישט מאכן א ווערטל אום יום כיפור!

אלא מאי אז די גמרא זאגט נישט דאס, איז געדרינגען פון דאנעט - פירט אויס דער יארמער רב מייט א זיגרייכן שמייכל אויף זיינע לעפצן - אז מען מעג מאכן א וויץ אפילו אום יום כיפור, און אודאי פרייטאג צו נאכטס!

לסיומא דמילתא, פארציילט דער יארמער רב, כדי צו האבן א הסכמה דערויף, בין איך געגאנגען צו מיין רבי'ן (דער וויזניצער רבי איז זיין רבי), און אים פארגעלייגט דעם פשט, און... ער האט צוגעשאקלט מיטן קאפ!! (פון לינקס אויף רעכטס, באטאנט יארמער רב,  נישט פון אויבן אראפ...) ודפח"ח...

איך גיי אין ארץ ישראל אויפן גאס איך טרעף מיך אן קעש, איך האב נאר געהאט א טשעק ביי מיר, גיי איך צו צי א איד און בעט עם אויב ער קען מיר איינטוישן דעם טשעק.
זאגט דער איד: אנשולדיגט, איך קען אייך נישט טוישן דעם טשעק, איך ווייס ניטאמאל ווער איר זענט...
פרעגט ר' יענקל: אין אמעריקא וויל מען מיר נישט טוישן קיין טשעק ווייל מען קען מיך יא! און דו ווילסט נישט ווייל דו קענסט מיך נישט?

א גביר פארט געמיטלעך מיט זיין קעדילעקט אויפן שאסיי, פלוצלינג ווערט ער ערשטוינט צו זעהן ווי 2 מענטשן שטייען ביים זייט פון שאסיי רייסן ארויס גראז און בלעטער פון דער ערד און עסן עס. ער שטעלט אפ דעם קאר, פארט צו צי די פארשוינען און פרעגט זיי "וואס גייט פאר מיט ענק, עטס זענטס משוגע?? גראז אין בלעטער?? עסן??", ענטפערן זיי, "אונז זעמיר שוין גארנישט משוגע, ס'איז יענס געלעכטער, אונז זעמיר אזוי ארים, אונז האמיר פשוט נישט וואס צו עסן, כדי זיך צו דערהאלטן דאס חיות מוז מיר עסן גראז", שרייט דער גביר, "פארדעם דארפט עטס נישט עסן גראז אויפן גאס, קומטס צו מיר אהיים איך וועל ענק געבן צו עסן", ענטפערן די פארשוינען, אבער מיר האבן אויכעט ווייבער, זאגט דער גביר איך וועל געבן פאר די ווייבער, טענה'ן די מענטשן, אבער מיר האבן ביידע 15 קינדערלעך, זאגט די גביר קיין פראבלעם איך וועל געבן פאר אלע צו עסן, עקשנ'ען זיך אבער די מענטשן אונז האמיר 2 שכנים אין די זעלבן מצב מיט ווייבער אין קינדער אלעס אינאיינעם איז עס א חשבון פון 35 נפשות, קענסטו דען געבן פאר אזויפיל מענטשן צו עסן, זאגט די גביר וואס מיינסטו איך בין גענוג פארמעגליך איך האב א גרויסע הויף מיט 3 פיס גראז.