|
|
| נשלח ב-12/8/2005 10:44 |
 |
| |
 menchele is not yiddish Mench is
|
|
|
|
| נשלח ב-15/8/2005 20:08 |
|
| |
איר דערמאנט מיר פון די מיאמי'ער ניגון:
be a mench, be a mench, be a mench
שוין נאך חצות, לאמיר זינגען אינאיינעם...
|
|
|
|
| נשלח ב-15/8/2005 22:07 |
|
| |
נאך א מיאמי ניגון של ...
one one only one. one one only one. only one .one one. one one/ only one only only only only one one one one only one.. וכו' וכו'
דע ניגון מאכט ענדערש אראפפאלן ווי טאנצן
go figure
|
|
|
|
|
| נשלח ב-16/8/2005 03:26 |
|
| |
מענשטעלע איז אויך נישט אוועקצומאכן. ער דערמאנט אינז אויך פון א ניגון. די באקאנטע ניגון פון קאפי עלענבויגען.
און דאס קען מען זינגען אפילו פאר חצות אויך.
"... אוי מענשטעלע מענשעלע עס זאל דיר נישט פלאגן..."
|
|
|
|
| נשלח ב-16/8/2005 18:27 |
|
| |
איך מיין אז איינער זאל עפענען א אשכול ווי מען זאל זיך אויסשמיסן די כללים פון די סמייליס
|
|
|
|
| נשלח ב-16/8/2005 18:35 |
|
| |
געשמאקער האט אין אן אנדערן אשכול אויפגעברענגט א וועלט'ס טעות, לאמיר דאס אויסשמועסן:
"אדער"\"אבער"
דאס זענען צוויי ווערטער וואס האבן קיין צוזאמענהאנג, קיין שייכות, זיי זענען ניטאמאל צווייטע קאזענס פון די ווייב'ס זייט.
"אדער" מיינט: איך אדער דו, הוטקע אדער קרעמער.
"אבער" מיינט: אלעס פיין און וואויל, אבער איך האלט נישט דערביי.
פארשטאנען?
==
נאך א זאך:
"מעג"\"טאר"
דער כלל איז: מען מעג יא און מען טאר נישט.
איך ווער צופלאצט ווען קליינע קינדער (און אומאויסגעוואקסענע קליינע קינדער מיט לאנגע בערד) זאגען: "מען טאר יא"...
ווען מען רעדט פון א זאך וואס מען מעג, זאגט מען "מען מעג דאס טאן", און ווען עס האנדעלט זיך פון א זאך וואס מען טאר נישט, זאגט מען "מען טאר נישט". (איך וועל זיך מודה זיין אז איך אליין זאג אסאך מאל: מען מעג נישט... אבער עכט טאר מען נישט אזוי רעדן, מעג מען דען?).
|
|
|
|
| נשלח ב-16/8/2005 18:41 |
|
| |
מען זאגט הונדערט נישט הונדרעט
מען זאגט געווינען נישט געוואנען
|
|
|
|
| נשלח ב-16/8/2005 18:46 |
|
| |
שכוח קרעמער פארן מיך אויפברענגען, אבי איינער ליינט אפילו מיינע תגובות, אבי איך עקזיסטיר.
אפשר איז ראטזאם צו עפענען א אשכול פאר עברי'שע כללים. איך האלט אינמיטן מיך אויסלערנען
|
|
|
|
| נשלח ב-16/8/2005 19:06 |
|
| |
געווינען-געוואונען. דער כלל ביי דעם איז פונקט ווי ביי א סך אנדערע אידישע ווערטער וואו פונעם יו"ד ווערט א וא"ו ווען דאס ווארט ווערט געניצט בלשון עבר. ביישפילן זענען געפינען (הוה/עתיד), געפונען (עבר); פארשווינדן, פארשוואונדן, און נאך.
|
|
|
|
| נשלח ב-16/8/2005 19:13 |
|
| |
מענטשעלע; דיינע כללים זענען גאנץ אינטערסאנט און באלערנד, הגם איך האב כלל נישט אין פלאן צו טוישן מיין חיתוך הדיבור אדאנק דעם, ווייל פארוואס יא? איך זעה אז מען פארשטייט ב"ה גאנץ פיין מיינע שריפטן אפילו ווען איך שרייב געווינען אלס א לשון עבר און געוואונען אלס אן עתיד.
נאך א זאך: ווער איז דער פוסק אחרון אין די סארט כללים? און פון וואנעט נעמט איר די כללים? איז דא א ביכל דערויף?
הראני נא את כבודך.
|
|
|
|
| נשלח ב-16/8/2005 19:32 |
|
| |
דארפסט נישט טוישן; ס'שאט אבער נישט צו וויסן.
עס זענען פאראן ביכער מיט כללים פון דער אידישער גראמאטיק; צום באדויערן זענען זיי אלע פון פרייע מחברים - געשריבן אויפ'ן נוסח פונעם ייוו"א-יידיש, און במילא שווערליך אביסל צו לייענען. די בעסטע פרימע מקורות צו לייענען אידיש אויסגעהאלטן געשריבן זענען 1) "דאס אידישע ווארט", 2) "מעלות".
|
|
|
|
|
