צום וואסער טרעגער---

שארט זיך אזוי 'חיים חייקל דער וואסער טרעגער' אריין אין די קרעטשמע, און באגריסט זיך אזוי - מיט זיין אויסגעגאסענעם שמייכל אויפן פנים - מיט אלע קרעטשמער'ס ארום.

דארט אין א ווינקל מערקט ער, ווי עטליכע קרעטשמער'ס שעפשען עפעס, וואסער טרעגער... וואסער טרעגער... און נאכמאל וואסער טרעגער...

וואס איז דאס? וואס מורמלען זיי זיך דארט? - ווינדערט זיך אזוי חיים חייקל -

חיים חייקל פוילט זיך נישט, שטעלט זיינע טריט גלייך צו דעם טישל, און נייגט אן אויער צום געשפרעך.

אה... ב"ה, אה... ב"ה, נישט מיר מיינט דאס - אטעמט חיים חייקל אפ -

חיים חייקל נעמט ערלויבעניש צו לאזן הערן זיין שטעלע אין דער געשפרעך, און נאכן באקומען ערלויבעניש ווענד ער זיך, מיט אזא האלב דיפלאמאטישן שפראך, צו די אנוועזנדע:

חיים חייקל טראכט, אז ס'נישט ריכטיג פון א דיפלאמאט צו נעמען זיין אנגעזעצטע מינע און דאס ארויפשמירן אויפן פשוט'ן וואסער טרעגער פון דארף, בלויז ווייל עס האט דעם זעלבן נאמען...

מיט שטאלצע טריט שפאנט דער הויכגעשעצטער ראש הקהל ר' יענטאאש אריין אין קרעטשמע, די גלאנציגע שטיוול לאזן הערן א קנאקליכער גערידער בעת זי קלאפט זיך אן אין די פאדאלאגע, דער צילינדער היטל שטייט גראד אויפן שפיץ קאפ, און דער רעקל מיטן שניט פון אונטן ליגט הערליך אויסגעפאסט אויפן ראש הקהל'ס ברייט געבויטער קערפער.

שפאנט ער אזוי ארום דער ראש הקהל מיט זיכערע טריט מיט א גלעזל דזשאני וואלקער אין די האנט און א צייטונג אונטערן ארעם, ווען אט זעט ער ווי דער פשוטער וואסער טרעגער דער איידעלער ר' חיים חייקל גרייט זיך עפעס צו זאגן פאר א גרופע אידן.

ספאנטאן ווענדט דער ראש הקהל זיינע טריט צום ריכטונג פון די גרופע און אט נייגט ער צו אן אויער.

און אזוי הערט ער טאקע ווי דער פשוטער וואסער טרעגער ר' חיים חייקל עפנט זיך דאס מויל און זאגט:

...חיים חייקל טראכט, אז ס'נישט ריכטיג פון א דיפלאמאט צו נעמען זיין אנגעזעצטע מינע און דאס ארויפשמירן אויפן פשוט'ן וואסער טרעגער פון דארף, בלויז ווייל עס האט דעם זעלבן נאמען...


דער ראש הקהל גיבט זיך א שמייכל אונטער פון הונטערוויילעכץ די וואנצן, שטעלט אנידער דעם גלעזל אויפן דערבייאיגן טישל, פלצירט דעם צייטונג אופן דערנעבנדן בענקל, און מיט א העפליכקייט גיט ער חיים חייק'לען א קלאפ אין די פלייצע און זאגט אים:

'איר זיינט גערעכט ר' חיים חייקל'.

מיט העפטיגע טריט און א געמאכטע רואיגקייט וואנדערט אריין דער געוועזענער ארענדער אין זיין געוועזענעם קרעמל, פון דא און דארט באגעגענען אים בליקן פון די איבערגעטרונקענע אנוועזענדע, ער ווענדט זיינע טריט צום סאמע צענטער פונעם שיין אויסגעפלאסטערטן שטוב, וואו עס שטייען ארום א קופקע אידן און שמועסן געמיטליך.

ער נייגט צו אן אויער, אכט געבנדיג אז קיינער זאל נישט כאפן אז ער איז אויסן זיך אונטערצוהערן זייערע געשפרעכן, ווייל דאן וועלן זיך אלע פונאנדערטיילן און צוגיין איטליכער צו זיין בענקל און ווייטער טרינקן, דען עס איז צו קיינעם'ס געשמאק אז דער געוועזענער ארענדער הארכט זיך אונטער זייערע געשפרעכן.

אנומעלט כאפט ער אויף אז דא גייט פאר א העכסט זעלטענע שמועס צווישן דער חשוב'ער ראש הקהל, וואס איז פון די עליטע לייט און ווערט גערעכנט צווישן די נאבעלע אדל לייט אין דארף, און דעם פשוט'ן וואסער טרעגער פון דארף, אויך באקאנט אלס חיים חייקל דער תהלים זאגער.

קרעמער דער געוועזענער ארענדער וויל נישט אריינהאקן אינמיטן אזא היסטארישן שמועס, ער ציהט זיך אריבער צי א דערנעבנדיג ווינקל, לאזט זיך דערלאנגן א וועטשערע (וואס באשטייט פון קארן פלעיקס אויסגעמישט מיט באנאנע באשפריצט מיט מילך), און מאכט הויך די נויטיגע ברכות, און ווארט צו הערן די ווארימע וואונטשן פונעם עולם: א גוטען אפעטיט!

יענטאאש דער בארימטער ראש הקהל מערקט אויף אויפן אלטן ארענדאר -וועלכער האט איבערגעלאזט דעם פאסטן צוליב דעם וואס ער איז שוין היינט א גרויסער סוחר-, און יענטאאש דער ראש הקהל וויל ווען פארברענגען מיטן אלטן ארענדאר מיט וועם ער האלט נאך אן קשרי ידידות, און מיט וועם ער פארט אסאך צוזאמען אין איין וואגן צום יריד אינעם הויפטשטאט, אדער אפילו סתם צום לאקאלן מארק יעדן זונטאג.

אבער וויבאלד דער געערטער ראש הקהל גלייכט נישט צו עסן פאר וועטשערע אזאנע פשוטע מאכלים ווי עס איז קארן פלעקס מיט מילך געווייקט זיך צוזאמען מיט באנאנע, דעריבער גיבט נאר יענטטאש אפ א ברייטשמייכלדיגן 'א גוטן' פאר דעם געוועזענעם ארענדאר וואונקענדיג מיט די אויגן און ווייזנדיג מיט די האנט, און ער גייט זיך עסן א פיינע ווארימע אריסטקאראטישע מאלצייט, וועלכע וועט באשטיין פון טייערע פליישן, צושפייז, גרינס, פרוכטן, וויינען, און כל מיני מעטעמים.

אבער כדי צו העלפן מאכן נארהפטיג דעם געוועזענעם ארענדארס מאלצייט גיבט דער ראש הקהל א לייכט-דיקער געשריי שוין פונדערווייטנס:

קרעמער! עס מיט געשמאק! א גוטן אפעטיט!!

קרעמער - דער געוועזענער ארענדער - געט זיך א פארנויג פארן חשוב'ן (שיער נישט געשריבן: געוועזענעם) ראש הקהל, אלס א צייכן פון הכרת הטוב אויף זיין ווארעמע ברכה, וואס דאס איז די איינציגע ווארעמס וואס קרעמער וועט האבן היינטיגן אווענד, נעמענדיג אין באטראכט אז די מילך אין וואס די קארן פלעיקס האבן זיך געווייקט (און ווייקן זיך יעצט אין אן אנדערן פארמאט) איז געליגן דורכאויס דעם טאג אין א קאלט טעמפראטוריגן צימער, אויך באקאנט אלס פרידזשידער.

עס איז טאקע מקנא צו זיין יענטאאש - דער ראש הקהל - מיט זיין געשמאקן רייך סערווירטן נאכטמאל, אבער ווען מען באטראכט דאס מיט א טיפערן בליק, לאזט זיך דינגן וואס עס לוינט זיך מער פון אן אנדערן שטאנדפונקט, נעמליך: אויב מען וועט קענען ביים נאכט שיעור טרינקן א פיינע ווארימע קאווע!

מיטן הנני הולך למות אויפן צונג. פאלט ניני אריין אין קרעטשמע. נאכן א זופ גיבן פון א פלאש בראנפען שרייט ער אויס הויך מיט זיין באסאווער שטימע גארנישט דיפלאמאטיש, חיים חייקל יא אר רייט!!!!

קוים געבוירן און רעדט שוין פון הנה אנכי הולך למות (ניטאמאל א פסוק קען ער גראד נאכזאגען) - רופט זיך אן קרעמער פארן ניי געבוירענעם נין הרחמן וועלכער איז נארוואס ערשינען אין די קרעטשמע מיט א צוקנייטשן שניפסל כאילו צו זאגען: היינט איז אנדערש...

קרעמער רופט אויס מיט א מעכטיגע שטימע וואס דונערט אפ אין די הוילע קרעטשמע ווענט: ניני, הלעיטני נא מן האדום האדום הזה

סאכדעס נאך א שווערן טאג פאסקענען שאלעס, ווישט זיך אזוי אריין אין קרעטשמע, און ער טרעפט קודם אהן א גוטן קאנדידאט פאר אן עדות, אזוי זייענדיג פארטיפט מיט די פרטים, צו איז ער נישט אפשר א קרוב מיט איינעם פון דארף, וואס דאן וועט ער פאסעל לעאיידעס זיין, האט ער גארנישט באמערקט אז ס'טוט זיך אפ גרויסע זאכן.

קודם אונז האמיר צוריקבאקומען אונזער חיים חייקל, וואס זינט דריי וואכן צוריק - ווייניגער מיט צוויי טעג, האט מען פון איהם נישט געהערט, לכאורה איז ער געווען אויף וועקעישאן, צוזאמען מיט סושי מיין איך, וואס קאן זיך נישט ערלויבן צו פארן אויף מעכאמעס האכדאשים, מאכמאס זיין בודזשעט, כמבואר באשכול אחרת, אבער אזא חידוש, קודם לאמיר אויסרופן הויעך:

סארי יאך האבע פארגעסן צו ברענגן דאס בילד

אךך סאכדעס;

וואזשעט זיינט איר עזוי בעזארגט? זאל עס דער דאיען וויסן דאס יאך האב בוודאי אנגעטראגן קרעמער'ן א מאלצייט, דער ארענדאר זאגט אבער דאס ער וויל ליבערשט א קאווע ביים לערנען ענדערשט ווי א קאלע געטראנק.

נו גיי טאנע מיט'ן......