עס שנייט אין דערפל

מצורף קובץ

קרעמער איך האב א בעסערע בילד פון סטעפאן

מצורף קובץ

.

מצורף קובץ

זכרונות פון די "אלטע" קרעטשמע

מצורף קובץ

דער גראף לאזט זיך בויען א ווינטער הויז

מצורף קובץ

שימעלע דער מילנער'ס הייזקע און מיהל

מצורף קובץ

הערליכע אויג פארכאפנדע בילד פונעם שטעטל

מצורף קובץ

דו וואס האבן אריינגעברענגט שניי אין קרעטשמע וועלן שווער באשטראפט ווערן...

מצורף קובץ

פליעז קראס מיך

ווהא... ווהא... ווהא... ווהא...ווהא...

לויף איך אריין אין קרעטשמע ציטערנדיג פאר קעלט.... איך האב לעצטנס געקויפט א שליטן, און כ'האב עס דא געלאזט אין אפיס...

קרעמער! וואו האסטו עס געלייגט?! איך טרעף עס נישט!!...

ס'קאלט אין דארף, די פרעסטן שניידן אין אלע גלידער, דער עולם ווארט אויף דאס געהילץ, דער קרעטשמער פאדערט דאס געהילץ צו קענען הייצן די קרעטשמע, און איך "נחמן נטע דער האלץ האקער" מאך זיך גרייט אריינצופארן אין די גרויסע שטאט אפצונעמען די נארוואס פריש געשניטענע האלץ. לויטן חשבון דארף דער שיף היינט אנקומען צום בארטן.

אבער גאר שנעל ווערן מיינע פלענער געטוישט. א שיינער ווייסער געדיכטער שניי האט באדעקט דאס גאנצער דארף, די פערד קענען נישט פארן, דער גאנצער פארקער אריין צו די גרויסער שטאט איז אפגעשטעלט, דא ערהאלט איך א טעלעגראם פון די בארטן אז דער שיף מיט די האלץ האט זיך פארזוימט אויפן ים צוליב די שווערע וועטערס.

קיין צוויי ברירות האב איך סייווי נישט, ס'נישט דא וואס צו טוהן, איך לאז זיך אין וועג אריין צו די קרעטשמע כאפן א שנאפס, זיך דערווארעמען דעם גוף מיט אביסל יין שרף.

ווי ערשטוינט בין איך געווארן ווען גייענדיג אויפן וועג צו די קרעטשמע האב איך זיך אנגעשטויסן מיט די פילע בערג שניי. דער גאנצער וועג צו די קרעטשמע איז נישט געווען געפוצט, קוים איך בין געגאנגען, קוים קוים זיך דערשלעפט אנצוקומען צו די טיר פון די קרעטשמע.

ענדליך איך דערזעה זיך שוין ביי די טיר פון די קרעטשמע, איך גיב א מאך אויף די טיר און...
גארנישט... ס'ליידיג... א ליידיגע קרעטשמע!

יא, אודאי, אז מ'פוצט נישט געהעריג קען קיינער נישט אנקומען!

איך בעט דעם קרעטשמער זאל שוין שיקן יאנוש'ן אויפפיצן די שניי, ווייל דער עולם קען נישט קומען.

דער ראש הקהל זיצט אין קהל'ס אפיס שוין פון אינדערפרי מאכנדיג די חשבונות, סייווי איז דאך די קרעטשמע ליידיג, ווען אט הערט ער א קול רעדן, דער ראש הקהל לויפט ארויס און אט דערזעט ער נחמן נטע'ן.

נחמן נטע! שרייט דער ראש הקהל אויס, אוואו איז דאס געהילץ?!!!!

באמת בין איך היינט היפש פארנומען, אבער איך וועל נישט האבן קיין ברירה און איך וועל מיך נעמען די מיה און זיך אריינשלעפן אין קהל'ס אפיס ארויס שלעפן דעם אלטן טייפרייטער און טייפן א צעטל וואס זאל זיך ליינען אזוי:::

יא יא געשעצטער ראש הקהל - ענטפער איך "נחמן נטע דער האלץ האקער" מיט א דרך ארץ'דיג קול ווי עס פאסט ווען מ'רעדט צו א ראש הקהל.

דאס געהילץ האט געשפעטיקט, דער שיף האט נאך נישטאמאל געגרייכט די ים פלאטע צוליב די שווערע שנייען וועלכע האט באטראפן אונזער גאנצן ראיאן.

אבער א טרונק ברוינפן ביז צו די קרעטשמע קען מען דאך אויך נישט כאפן.
איך בין דא זיך צו דערווארעמען מיט אביסל שנאפס, און גארנישט...
וואו איז דער גאנץ יעריגע קוימען קרע(מ)ער?
זאל ער שוין קומען אוועק פוצן די שניי.

יאנאש;

אז די האלטסט נישט ביים ארבעטן, דארפסטו עס נאכנישט אנלייגן אויף מיר, און דיין קאנטראקט שטייט קלאר ארויס געשריבן אז די דארפסט קערן די שניי, סאו שנעל טו דיך אן דיינע באטצעס און נעם דיך ארבעטן. פארשטאנען?