רבותי!!! ווען (און ווי) דאווענט איר ??????

צום פארלאנג פון מיסטער גראף עפען איך דעם אשכול.

אמאל פלעג איך דאווענען שחרית אין ביהמ"ד מיט מנין צופרי פאר די ארבעט, און דאס איז געווען בתמימות, א חוק ולא יעבור.
מיט די צייט האט זיך די ייצר הרע גובר געווען איך זאל אפכיפערען די דאווענען אין א זייט, אז פונעם אריינגיין ביזן ארויסגיין פון ביהמ"ד האט געדויערט גאנצע 10 מינוט אריינגערעכנט די קאווע מיט די נייעס-שמועס.

שנאפסעלע, מילא דו ביסט דאך פטור פון תפלה, ניין? אפשר נישט אזוי האט מען אונז געלערנט אין חדר "שיכור פטור מן התפלה".. אבער דיין חבר? וואספארא היתר האט ער אויפצושטיין געדאווענט?

גראפ'לעשקע, ווי קומט עס צו דיר צו מקבל זיין לשון הרע. באמת האב איך נאר איין חבר; מיסטער קרעמער.

העט ווען זיין חבר געשריבן אין הייד פארק, וואלט אויך זיין חבר אויפגעשטאנען א געדאווענטער

שנאפס;

דו ביסט אויף צרות חתוכות (געהאקטע צרות) אויב דו האסט נישט קיינעם אויסער מיר, ווייל דאס ווייס דאך סיי איך און סיי דו אז מיר קענען זיך נישט... נו, מאך דעם חשבון יעצט, בלייבסטו אן קיין איין חבר אויף דער וועלט.

דו מיינסט נעבדאי צרות קטועות. נישט געשניטענע... האועווער, שניפסל האט טאקע נישט נאך א חבר, אבער אין ריאל לייף האב יא (נו, פרעג שוין צוריק אז לפי זה איז שנאפ'ס אויך נישט דיין חבר? תיובתא.)

שנאפסי:
אז די האסט טאקע קיין איין חבר נישט מער קען איך זיין דיין חבר...
מהיום והלאה, דאס הייסט אז די אויבנדערמאנטע חבר האט נאך נישט געמיינט מיך.

א גיטן אווענט ליבע פריינט פון יענעם עק.
אריין קומענדיג אין קרעטשמע נאכען זיין פארטוען רוב טאג בענינים העומדים ברומו של עולם.
דא אין מיאמי ווי אלע רבנים, דיינים, שיינע אידען און סתם שיפע טאשען פארברענגען די טעג ביים בלויע וואסער.
א נארמאלער ערשיינונג צו זעהן ביים בארד-וואק א כאפטקע מוידען פון קיובא באטראכטען א בנשק'ל מיט צוויי הינט-ער גבאים אין קאליערטע געבליבטע קאפטען מיט א גילדענעם שטעקען. פארשטייט זיך מען שמועסט נאר שיחות ת"ח.
דער קרעטשמע אליין איז פוסט און פאסט, חיים חיקל מיט קרעטשמער, דער גראף מיט'ן שנאפס, דער דיין מיט'ן יענטאש אלע זענען צוגאנען, דער שמש האט שוין פארלאשען דעם נאפט לאמפ, קוים וואס מען זעהט ווי איך זיץ. ווען נישט די גרויע לבנה וואס ווארפט אריין א שיין מיט א באזינדערע פרייד, א קלייניקייט? נישט מער און נישט ווייניגער ער איז געווארען מקודש און מחודש דורך חברי בית מדרשינו מיט א אומגעהויערע שמחה.
דורך די שפאלטענעס פון בוידעם גנב'ט זיך אריין ליכטיקייט פונקט גענוג איך זאל זעהן אז דער טאג אין קרעטשמע איז אדורך רואיג און געלאסען אן א קריגעריי.
די לומדים האבען דורך געטון הלכות קידוש החודש, חיים חיקל איז צוריק אין דארף נאך א לענגערע פארקילונג ערגעץ אין די מרחקים, עפעס א קאץ יאגט נאך א מויז און דער קאווע קעסעל זידט מיט'ן באקאנטען דשזימעדיגער ניגון.

איך טראכט, איך קלער. דער היינטיגער מאנטאג בשלח איז מיר ארויס געפלויגען פון אינטער די האנט אן אינטערעסע פון צוריק-קער.

זאל איך ווארטען אויף א מנין מעריב?

פאשטייט דער דאיען נישט פון וואסארא דאווענען מען רעדט?
צווישן די תגובות קוקט אויס אז דער אוילעם דאווענט נאר שאכריס, כ'שטיי דאך ביין אמיד, זעה יעך דאך נישט וואס טוט זיך אונטן, סאו מיין איך אז דער אוילעם גוילעם איז געהעריג ביין דאווענען, איצט בין איך אינגאנצן פארמישט, יאך ווייס שוין גארנישט וואס דא גייט פאר.

שנאפס; איך וויל דיך נאר פרעגן א קלייניגקייט, די זעלבע קשיא וואס דו האסט געפרעגט אין א אנדערען אשקול.

פארוואס האט נישט דיין חבר אליין געשריבן אז זיין חבר האט איהם געזאגט אז ער שטייט אויף געדאווענטערהייט. וד"ל.

ס'קאן טאקע זיין אז זיין חבר האט עס גאר געשריבן, איי, נו הייבטס אן, ס'קען דאך נישט זיין, נו א קשיא אויף א מעשה.

פאר די זעלבע סיבה פארוואס דארט האט עס מיין חבר געשריבן און נישט איך; ער האט מורא געהאט פון די רעאקציע...