ערנסטע דיבורים אויף פורים

די גמרא זאגט אין מסכת תענית, כשם שמשנכנס אב ממעטין בשמחה כך משנכנס אדר מרבין בשמחה, שטעלן זיך די מפרשים, ביי "אב" זאגט די גמרא פונקטליך וואס מען ברויך טאן כדי ממעט צו זיין די שמחה, מען זאל נישט וואשן קיין וועש, נישט טרונקן וויין און עסן פלייש וכדומה, ווידער ביי "אדר" געפונען מיר נישט אויף וועלכע אופנים מען ברויך פארמערן די שמחה, פארוואס געבן אונז חז"ל נישט קיין פונקטליכע אינסטרוקציעס וואו איין און וואו אויס?*:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

מען איז לויט רוב דיעות מחיוב צי ליינען די מגילה מיט מנין אפי' בזמנו
עס איז נישט געניג דאס ליינען פארן ווייב אינדערהיים
אלזא זאל מען ליינען אין שול איידער מען טיט ליינען אין שטיב פאר די שטיב געזעל
אין ניקסט וואו מיר האבען געהערט דיזע פיינע עצה פין איינע פין די מיטגלידער ביים שיעור יענע וואך ווען דער יעניגער האט געזאגט אמער איך ברויך סייויסיי איבער ליינען אין פארען הויז געזינט העל איך פון פראנאויס ליינען אינדער היים אין הערשט דערנאך גיין תפילה טאן אינעם ביהמ''ד טראגען שלויעך מאנויס דעריבער זאג איך אייך אצינד נאך פריער פינעם הייליגען טאג זאלט איר געדענקען אז להלכה איז עס ניקסט ריכטיג

מיט טרערן פון פרייד אין די אויגן ליינט דער דאיען שליטא דורך די שיינע אויפריכטיגע דברים כדרבונות פון דעם חשוב'ן קרעמער, שליטא, זאל איהם די זכות באשטיין, און פון קיין צער נישט וואוסן.

איבער די השכמות איז דא אסאך שיטות, דער דאיען האט אנגענומען כדלהלן, -דאס איז עלפי קבלה-
1) פורים
2) שביעי של פסח
3) תשעה באב
4) הושע"ר
5) שבועות


איצט איבער דעם ענין פון שמחה און הוללות, היות סיז פארהאן א שווערע צומישעניש ביים ציבור סיקומט אזא יום טוב ווי פורים, ווילען דאך אלע וויסן וואס גייט דא פאר? פון איין זייט קוקט דאך אויס אז די שמחה פון דעם טאג איז אין די העכסטע שטאפלן, פון די אנדערע זייט זעהט מען ערליכע אידן זיך ארומדרייען עד דלא ידע, און וויינען און בענקן צו גאט, לייק נעווער בעפאר, איז דאס שמחה אדער איז דאס טרויער? און וואו אויך איז באוואוסט וואס די ספרים שרייבן, אויף יום כיפור, אז דאס איז א כף הדמיון צו פורים, נו דארף מען דאך א געוויסע ביאור, על יאך זיך געטרויען צו שרייבן אביסל פון מיינע ידיעות, זאלן אנדערע אויך הנאה האבן.

שמחה פון א איד איז אזוי ווי דוד המלך עליו השלום זאגט ואני קרבת אלקים לי טוב, דע פרייד פון א איד איז ווען ער איז נאנט צו גאט, יעמאלט שפרייט זיך אויס א שמחה אין אלע זיינע גלידער, נו דארף מען דאך וויסן וואס הייסט נאנט צו גאט, גאט האט באשאפן דעם מענטש, אז דער מענטש זאל איהם קענען אויף די וועלט, אזוי ווי דער זוה"ק שרייבט בגין דישתמודען ליה, און ווי סישטייט אין פסוק, לכבודי בראתיו יצרתיו אף עשיתיו, כביכול גאט האט באשאפן דעם מענטש און די וועלט, זיין כבוד זאל דא נתרבה ווערן, און דער מענטש זאל איהם קענען.

נו איז דאך שווער ווי אזוי איז מעגליך צו קענען דעם גאט, אין מחשבה תפיסא ביה כלל, האט גאט מגלה געווען זיינע מדות, און דאס און דאס איז די זיבן ספירות פון חסד און אראפ, וואס אין דעם קען מען האבן א שטיקל מושג, און די ספרים הקדושים זאגן שוין לויט דעם וואס סישטייט אים פסוק, יומם יצוה ה' חסדו, אז אין אלע מדות פון הקב"ה, איז משותף די מדת החסד, וואס מיט דעם איז בעיקר די התגלות פון גאט אויף די וועלט, ממילא אין קורצן איז א מענטש אראפגעקומען אויסצשרייען על כל פרט ופרט פון די בריאה, רבוש"ע דו ביסט א גוטער.

גאט ביי די בארג סיני, האט געגעבן די תורה, וואס אין דעם איז דא תריג מצות, וואס דער זוה"ק רופט דאס אהן תריג עיטין, וואס טייטש, זעקסט הונדערט און דרייצן עצות, וואס דאס איז א וועג ווי אזוי צו ווערן נאנט צו דעם גאט פון די וועלט, דאס הייסט ווען א קליינע מענטשלע פון די וועלט, וואס איז קען גאט קלענער מיליאן מאל, וויפיל א מורישקע איז קלענער פון א מענטש, טוט א מצוה, נישט קיין חילוק וועלכע, דאן ווערט ער נאנט צו גאט, און אויב טוט ער א נארישקייט, און איז עובר פי ה', דאן איז והוא לא תצלח, דאס דערווייטערט א מענטש פון גאט, ער דארף דאן איבערבעטן דעם באשעפער, און איהם זאגן רבוש"ע איך האב חרטה אויף וואס יאך האב געטוהן, איך נעם זיך פאר דאס נישט מער צו טוהן, אזוי קערט ער זיך צוריק צו גאט, און דאס איז די פשוט'סטע אפטייטש פון תשובה.

און ווי אויבנדערמאנט, איז א מענטש דאן מגלה גאט'ס גוטסקייט אז ער איז איהם מקבל בתשובה.

נאך הערן די ווערטער קומען דאך ארויף פאר א מענטשן אלע סארטן קשיות, אויב איז אמת אז אלעס וואס גאט טוט איז נאר כדי גרויס צו מאכן און צו ווייזן זיין גוטסקייט, אויף די וועלט, אם כן פארוואס ליידט איך אויף די וועלט, פארוואס אנדערע וואס טוען נישט רצון השי"ת ליידן נישט אזויפיל ווי מיר? וכו' כו'.

דער תירוץ אויף דעם איז פשוט, סישטייט אין פסוק, בנים אתם לה' אלוקיכם, מיר זענען קינדער פון גאט, און פונקט ווי א מענטש זאל נישט לאזן זיינע קינדער זיך דרייען אין סוער, כאטש דער קינד זעהט נישט קיין חסרון אין דעם, אבער דער טאטע וואוסענדיג די חסרון פון דעם וועט ער איהם ארויסשלעפן מיט געוואלד, און בשו"א נישט לאזן דעם קינד אין די שמוץ, ער וועט איהם אראפנעמן פון איהם אלע שמוץ כאטש דאס עט ווייטוהן דעם קינד, אבער אן אמת'דיגע רחמניותדיגע טאטע וועט דאס נישט צולאזן.

די זעלבע און נאך אסאך שטערקער איז כלפי דעם אייבערשטן מיט אונז, דער אויבערשטער ווייסט וויאזוי מיר קוקען אויס, ער ווייסט פונקט ווי ווייט אלע פון אונז זענען פון איהם, און ער וועט נישט צולאזן אז מיר זאלן אזוי בלייבן, ער וועט טוהן אלעס מיר זאלן נישט בלייבן פארשמירט מיט די צואה, ער וועט אונז באשטראפן, ער וועט אונז אפקלאפן פון די מאראסט, וכו' כו', אבי מיר זיינע קינדער זאלן זיין ריין, און די ארבעט איז אויף אונז איהם גרינגער מאכן די ארבעט, דורך לויפן צו איהם און זאגן גאט מיר פארשטייען דיין ווינק, און מיר וועלן מער זיך נישט שמוציג מאכן, און דאן נעמט דאס אליין אראפ א גרויס שטיק מאראסט, אבער דאס איז זיכער אז אלע זאכן וואס א מענטש ליידט אויף די וועלט, און אויף יענע וועלט איז כולו רחמנות, אין בו שום שמץ של נקמה, אדער שלעכטס חס ושלום.

איצט צום ענין, א מענטש דארף זיך א גאנצן ארומדרייען מיט א שמחה, זיין פרייליך אז ער האט אזא גוטע טאטע אין הימל, וואס דאגה'ט פאר איהם געט איהם אלעס וואס ער באדארף, לופט צו אטעמען, וואסער צו טרינקן, וכו' וכו', און פון די אנדערע זייט דארף ער זיין פארווייטאגט אויף דעם וואס ער איז ווייט פון גאט, דורך וואס ער האט בוחר געווען צו טוהן עבירות, נו וויאזוי קומען זיך צוזאם די צוויי זאכן, זאגן שוין צדיקים, עיין בשו"ת דברי יואל, דאכצאך סימן ל' אדער סימן לא, זאגט ער דארט פאר א אידן, וואס האט געזוכט א דרך לתשובה, זאגט ער איהם אז איין שעה אין טאג זאל ער זיך אויסגיסן זיין הארץ צו גאט, בין תנור לכירים, ושאר כל היום זאל ער זיין פרייליך און גלייבן און האפן אז גאט האט אנגענומען זיין תשובה.

איז דאך קלאר וואס שמחה איז מ'פריידט זיך אז מ'איז א איד און מ'האט אזא גוטע טאטע, הוללות משא"כ איז ווען דער מענטש זאל נישט אזוי טראכטן נאר ער וועט זיין ביזי ווי ווייט ער איז פון גאט, דאן ווען ער וויל זיך פרייליך מאכן נעמט ער ארויס א סטיריא זאל קנאקן פון דא ביז פאריז, דאן ווערט ער פרייליך טאקע אבער דאס איז נישט קיין שמחו בה'.

א גרויסן יישר כח הרב התאחדות פאר די ווארימע דברי חיזוק והתעוררות, אין די בחינה פון נגוף ורפוא, א שטויס און א גלעט, מעורר דעם מענטש צו תשובה און תיקון המעשים בשעת מיט די אנדערע האנט גלעט ער אים אין פנים זאגנדיג, אה, ביסט דאך אזוי גוט און פיין.

איך שטעל זיך פאר - הרב התאחדות - אז איר זענט פון די אידן וואס זענען פורים העפי לייק נעווער ביפאר, אלזא, וואו קען מען אייך טרעפן בעצם היום ???

kramer   s

sefusayim yishak
the minkatche vort is really great
&
 mamosh  very true



hisachdus makes a good point  about hisbodedus
that is whats so wonderful on purim
you can make hisbodedus wherever you are
we all take off the
gavedika mura shchoira
& come strait to our great sweet fatherr
who's biggest pleasure  is to hear the small zindiga menchalach from so far
 how we beg  for our own simple stuff
like paying con edison, the baby cries at night, or  just asing for a little
hapiness
  , satisfaction & a sense of fulfilment

so guys purim is the time to face hashem face to face & say what we want to say but are embarresed
 he willl know any way what we want to talk about
cause he knows everything
so why b fool ourselvees